Passioneel publiek of onsportief?

De Olympische Spelen is afgelopen. Voor sommigen triest, voor anderen een verrassing en vaak een boost voor de carrière van velen. Voor enkelen de kroon op hun werk en een prachtresultaat van hun afzien. Iedereen is het er over eens dat deze Olympische Spelen grenzen verlegden. Het publiek was mager, naar het einde toe werden de kaartjes bijna weggegeven. Het resultaat was merkbaar. Het publiek gedroeg zich niet altijd onpartijdig of sportief.
Bold, Phelps en onze Belgen schreven geschiedenis.

Hockey Goud of Zilver?

Deze avond de grote match in Rio: België tegen Argentinië. Voor de redactie GNK een speciale match. We zijn gehuisvest in het land van de vijand! Die vijand is best aangenaam. Geen kwaad woord over Argentinië, of onze koffie komt in gevaar. Onze koffieboy is dan ook de enige die deze middag, avond voor België en Nederland, zal supporteren voor de Leones, zoals de Argentijnse hockeymannen hier genoemd worden. Veldhockey is in het Spaans Hockey de hierba, letterlijk: gras of kruiden hockey. (ook wel 'wiet' maar dat is een ander verhaal).
De Red Lions hebben een mooi tornooi neergezet, meer dan mooi. Sinds de laatste wereldkampioenschappen werd alles op alles gezet op de olympische droom en die komt vandaag uit. Zilver of goud, wat doet het ertoe: de Red Lions zijn voor België reeds toppers!

Meisjes op de turnmat

Meisjesteam schrijft gymgeschiedenis!

Op zondag 17 april turnde het Team Belgym meisjes op het Test Event in Rio voor de laatste vier teamtickets voor de Olympische Spelen. Ze namen het op tegen tegen Brazilië, Frankrijk, Duitsland, Roemenië, Australië, Zuid-Korea en Zwitserland. En ze schreven geschiedenis in de Rio Olympic Arena! Met een puntentotaal van 221.438 rangschikten ze zich op de 3de plaats. Voor het eerst in de Belgische turngeschiedenis gaat er meisjesteam naar de Spelen!

En er is meer historisch nieuws op de gymmat...

De Vlam in Poetin's pijp

Er is iets mis met de Russische Olympische toorts die op minder dan 100 dagen van de winterspelen verwijderd is van Sochi, Rusland. De wildste verhalen doen de ronde. Het bedrijf in Krasmash staat in het vizier, is er iets mis of gaat het hier over een urbanlegend?

De toorts kost $400 en is gemaakt door de machine fabriek Krasnoyarsk in Krasmash. De Olympische vlam die reeds in de cosmos was en op de Noord Pool, is reeds verschillende keren uitgegaan. De toorts zou niet werken zoals het zou moeten. De eerste keer doofde de vlam op 6 oktober in Moskou in de handen van de 17 keer wereldkampioen duiken Shavarsh Karakpetyan. Dit zou gebeurd zijn door een ongeluk, zo verklaarden techniekers van de toorts. De pomp zou te ver zijn dichtgedraaid door een Olympische medewerker. Maar daarna gebeurde het nogmaals. De toorts kan niet elke keer weer worden aangestoken door een allumeureke dat je toevallig op zak hebt, er reist een reserve vlam mee van de Olympus, maar het is toch iedere keer een gedoe om de toorts terug aan te steken. Het bedrijf van de toorts heeft reeds een onderzoek gedaan en de toorts zou goed werken. Wat de oorzaak is, blijft dus een mysterie. "De toorts is helemaal gemaakt volgens de overeenkomstige reglementering, het ligt volgens ons aan de Olympische organisatie die de toorts slecht behandelen," zijn de woorden van de producent in Krasmash. Er rijzen wel wat vragen op: werd de toorts wel met degelijk Russisch materiaal gemaakt, en werd de toorts door studenten van de technische school gemaakt, met een belofte van 1.000 roebel om de kosten te verlagen?

Rusland zit er mee in hun maag. Het Olympisch comitee zegt dat zij alles volgens het boekje doen en volgens de gebruiksaanwijzing van de fabrikant. De toorts is wel uniek. Het is ontworpen door Vladimir Pirozhkov. Hij zegt dat de toorts die hij ontworpen heeft, de perfectie zelve is. En dat de toorts speciaal ontworpen is voor de buitengewone omstandigheden waar de toorts in moet werken, zoals deze keer: in de ruimte en op de Noord Pool, in hevige kou en met harde wind.

De toortsen van de winterspelen zijn steeds moeilijker omdat het klimaat waarin de toorts moet werken, meestal extreem is. Krasmash maakte 16.000 toortsen in totaal. Nog niet alle toortsen zijn getest. Als een legendarisch Russisch bedrijf, leveren zij normaal degelijk materiaal af, staat te lezen in Pravda. Zij maken ook apparatuur voor de ruimte, satellieten en besturingssystemen voor raketten.  Geen bedrijfje dat aan zijn proefstuk bezig is. Sommige bronnen geven dan weer de schuld aan de brandstof, waarop bespaard zou zijn door het Olympisch comité.

Het doven van de vlam is niets nieuws. In Parijs , in Nagano, in Montreal en Athene zelf. De Russische vlam zou zelfs minder uitgaan dan in de vorige edities van de winterspelen. Toch blijft Rusland er op hameren dat de toortsen en heel het systeem moet nagekeken worden om dit euvel te voorkomen. De Russische kampioen Basket, zegt dat Rusland met de winterspelen heel wat persaandacht krijgt en alle technische mankementen in de verf worden gezet. "De pers vergroot de schoonheidsfoutjes tot onoverkomelijke technische fouten, terwijl alles zal opgelost geraken voor de opening van de spelen."

Olympisch goud in favelas van Rio

De Favelas in Brazilie worden ontruimd en gezuiverd van de drugskartels. Stilaan komen ze terug tot leven. In de pers wordt gespeculeerd dat een deel van deze favelas totaal ontruimd worden en de gronden verkocht worden voor woningen die duur verkocht en of verhuurd worden voor de Olympische spelen en de Wereldbeker voetbal. Toch horen we ook een andere klok luiden. Een deel van het geld voor de Olympische spelen en de infrastructuur wordt besteed in het bouwen van sportscholen en complexen in de achterbuurten. Deze week ging het eerste open in de achterbuurt van Rio de la Janeiro, Rocinha. Dit ging niet voorbij aan de wereldpers. In het sportcomplex van Rocinha worden 17 verschillende disciplines onderwezen en er is plaats voor 4.500 sporters. De jongeren van de zwemclub kregen hoog bezoek. Niemand minder dan twee grote Olympische zwemkampioenen openden dit sportcomplex. De Zuid-Afrikaan Chad le Clos, de para-olympic kampioen, de Braziliaan Daniel Dias en de kampioen der kampioenen Marc Phelps. Zij gaven les aan de jongeren, praatten met hen en deelden medailles uit. Phelps werd uitgenodigd door Dias, de Braziliaanse para-olympic kampioen. Phelps vond het een geweldige ervaring.

Deze drie sporters werden ingezet in de campagne van de fundatie Laureus om de jongeren aan te zetten tot sporten. Phelps antwoordde aan een stortvloed van vragen, en gaf na afloop aan iedereen een medaille voor deze mooie dag en hun inzet om sport een plaats te geven in hun leven."Het is mijn tweede verblijf in Rio, het is een ongelooflijke stad. De mensen die deze stad bezoeken voor het WK of voor de Olympische spelen, zullen verbaasd zijn en iets te zien krijgen dat ze nog nooit gezien hebben. Een nieuwe ervaring."


Rocinha is de grootste favela van Brazilie, tot november 2011 was het een fort voor de drugkartels. Na een zuivering door een bataljon aan politiemacht werd het in oktober 2012 terug leefbaar. Het sportcomplex is gebouwd in het kader van de heropvoeding van de jeugd in de Favelas.

Take that, de straatveger van Rio

Renato sorriso, foto Mauricio Stycer

Londen 2012, het feest is voorbij. Deze Angelsaksische stad haalde al zijn troeven boven. Grote namen, big stars, passeerden de revue. Zelfs de Spices Girls brachten ze terug samen, hoewel dat in de redactie als het minste werd beschouwd, maar dat is onze persoonlijke visie. De auto's waren blitz en hun show was ook beter dan die mevrouw op het bootwrak. Queen stond weer even op het podium en take that... Inderdaad, take that , de boodschap van Rio op het einde. We kregen alle spots gericht op een straatveger. Even reageerde de koffieboy verontwaardigd: 'ze brengen de sudakas* weer mooi in beeld'. Maar het charisma van de man was zo groot, enorm en verwarmend dat deze verontwaardiging vlug verdween. Hij kreeg heel het stadion mee, terwijl hij de veiligheidsagent op zijn plaats zette en niet andersom. Het was een spel, een show, een scenario, of niet?
Het is deels uit het leven gegrepen. Uit het leven van Renato Sorriso (glimlach, glimlachende- in het Portugees). Een ongelooflijk verhaal in deze ongelooflijke wereld. Dat Rio met deze man op de proppen komt, is een ware Olympische gedachte.
Renato Luiz Feliciano Lourenço is een echte straatveger en werkt voor reinigingsdienst van de stad Rio de Janeiro. Sins 1997 is hij beroemd in Rio. Dat jaar fleurde hij de grote opening tussen twee corso's op met een paar sambapasjes om het publiek warm te houden die reeds 'boe' riepen, omdat het te lang duurde voor de andere wagens kwamen. Hij werd toen terecht gewezen door een opzichter van de straatvegers, maar het publiek won het pleit. Sindsdien vragen ze hem elk jaar, tussen de corso's en elk jaar voert hij zijn nummertje met dezelfde spontainiteit uit. Hij werd een beroemd figuur, gevragd voor verschillende televisiekanalen, op Europese festivals is hij ook vaak een genodigde gast. Hij speelde een rol in een soap naast het beroemde Braziliaanse model Gisele Bunchen. Maar voor zijn wijk blijft hij de straatveger van plaza Xavier de Brito. 

Dit is wat Brazilië zo speciaal maakt. De authenticiteit van de gewone mens, de kracht van een heel volk achter een ideaal. Zij bewegen de wereld, met hun 300 miljoen mensen, ook al blijven ze bescheiden en op de achtergrond. Brazilië speelt een grote rol in de economie van de wereld. Op hun speelse manier, met een glimlach en het ritme in hun hart en in hun benen. Een fractie van die kracht zagen we op het podium tijdens de Olympische Spelen. Wat een belofte en levensles voor de wereld binnen 4 jaar.
*sudaka: inwoner van Zuid Amerika op een discriminerende manier gezegd: SUDAmeriCAna.

Olympische gedachte komt soms boven

Olympische brons in gedrang

De Olympische spelen zorgen altijd voor goed nieuws. Je kan er voor of tegen zijn, het houdt toch een aantal uren het oorlogsgeweld van ons scherm en uit onze kranten. Het zorgt voor mooie foto's, emotionele beelden. Kracht, inspanningen en geloof in het menselijk worden op de proef gesteld. Een bekroning op het werk van zoveel jonge atleten, het zoeken naar de limiet, grens overschrijdend. Het zorgt ook voor wrevel: onjuiste beslissingen, slechte jurybeoordelingen, dronken atleten die ook deze grens van het menselijk lichaam willen ontdekken. Het hoort allemaal bij sport en spel. Ook zijn de regels van het IOC lovenswaardig, bijna utopisch en vandaar dat ze niet altijd 100% worden gevolgd. Het menselijk falen speelt hierbij de hoofdrol. Kleine diplomatische geschillen tussen Frankrijk en Engeland bijvoorbeeld. Waarbij Frankrijk wijst op de versoepeling van sommige regels om Engelse atleten toch te laten kwalificeren in finales. Het protest op professionele atleten die om medailles strijden, schouder aan schouder met amateurs die het beste uit zichzelf halen maar met ongelijke wapens strijden, het is niet altijd rozengeur en maneschijn, laat staan transparant. Toch komen de regels en de olympische gedachte om de 4 jaar even bovendrijven. Al is het maar dat er over geschreven wordt in de pers. Net zoals in het incident tussen Japan en Zuid-Korea. De dag voor de match voor het brons in voetbal, kregen de beide landen het diplomatisch aan de stok. Het gaat over een dispuut van een eilandengroep tussen beide landen. Zuid-Korea en Japan ijveren al eeuwen voor het grondbezit van 300 eilandjes waarvan er 90 bewoonbaar zijn. Het liep even warm tussen de twee en Japan trok zijn ambassadeur terug uit Zuid-Korea.
Dit was uiteraard een extra inzet tijdens de bronzen medaille wedstrijd in Londen. Toen Zuid-Korea van Japan won, zou een Zuidkoreaanse speler een vlag hebben getoond van deze eilandengroep met de eis om onafhankelijkheid op. Dat pikte Japan niet en riep het IOC op om maatregelen te nemen.
Het IOC heeft de zaak aan FIFA geven om het verder te onderzoeken. Tijdens wedstrijden is het nl verboden om politieke statements te doen. Of de bronzen medaille van deze speler wordt teruggeëist, is nog niet uitgesproken.

Belgisch Olympisch edelmetaal

De Olympische spelen gaan verder, een mooie verademing om iets minder slecht nieuws van de wereld te moeten zien. Landen spelen samen, sporten schouder aan schouder. De jonge gymnastiekjes schudden elkaars handen, gelijk van welke nationaliteit ze zijn. De prachtige zwemstijl van het waterballet in hun schitterende zwempakken, zijn geen alledaagse beelden. Bolt zien winnen, is dan weer wel bijna gewoon, maar het blijft mooi. Ten huize 'de redactie' gaat de competitie tussen de Olympische medailles verhit verder. Argentinië versus België staat op winst voor ons landje: 1 tegen 3. Hoewel de Argentijnse koffieboy aanhaalt dat Argentinië recht heeft op een halve medaille meer, omdat ze Federer hebben afgemat in de match van Del Potro tegen de Zwitserse kampioen. Maar dit heeft enkel een gouden medaille opgeleverd voor Engeland, wat ze dan ook weer niet goed vinden, wegens de spanningen met dit land met de Falklands, nog steeds levend in de straatpolitiek.

België won dan weer twee medailles in disciplines die we niet vaak op televisie te zien krijgen, zelfs niet in de geschreven pers, want niemand wist wie de liggende schieter, Lionel Cox was. In zeilen zijn we sterk, bijna een Belgische traditie, net zoals in Nederland. De medaille van Van Acker was dan weer bijna een zekerheid. Iets meer aandacht aan deze spannende sport, zou welkom zijn.

Het was de tweede deelname van Van Acker aan de Olympische Spelen. Vier jaar geleden in Peking finishte ze als achtste. Haar brons wordt bijgeschreven op een reeds mooi gevuld palmares. Van Acker werd al drie keer Europees kampioene (in 2006, 2007 en 2011) en één keer vicewereldkampioen (in 2011, achter Bouwmeester). Vorig jaar werd ze ook bekroond met het Vlaams Sportjuweel.
Het is de derde medaille voor ons land op deze Spelen, na een bronzen plak voor van Snick (judo) en zilver voor Cox (karabijnschieten). GVA.

Poetin en Cameron in de Olympische sfeer

De Olympische spelen is niet alleen op sportief vlak een uitdaging. Ook de politiekers gebruiken hun bezoekje aan hun nationale sporters om op een sportieve manier over politiek te praten. Poetin sprak deze week met David Cameron over Syrië. Hun gesprek nam een positieve wending. Beide politiekers duiden om de noodzaak om dit onmenselijk conflict te stoppen. Zowel Londen als Moscou wil dat Syrië weer stabiel wordt. Na hun gesprek, werd er een gesprek met hun respectievelijke ministers van Buitenlandse Zaken gepland.
Putin sprak zich zeer positief uit over het gesprek met zijn Engelse collega. "We zijn het eens geworden om het werk voort te zetten om een bruikbare oplossing te vinden". Dit bilaterale gesprek was het eerste sinds 2005. Er kwam een breuk tussen Rusland en Engeland na de moord op een KGB-agent in Londen.  Of de geest van de Olympische spelen hier een rol hebben gespeeld, wordt niet uitgesproken. Maar het was waarschijnlijk een mooie gelegenheid om de politieke banden weer aan te halen. Poetin zegt dat hij niet altijd eens is met Cameron, maar dat dat niet wegneemt dat ze samen over belangrijke wereldzaken kunnen spreken en elkaars standpunten kunnen begrijpen. "We hebben erg veel over de wereldwijde economische crisis gesproken. In een dergelijke dramatische tijd zijn ontmoetingen zoals die vandaag van zeer groot nut", zei de Russische leider.

Eerste Belgische medaille

Bronzen Van Snick bezorgt België eerste medaille op Olympische Spelen 

lees meer

Eerste Belgische medaille in OS

De helft van de wedstrijdbeelden op de Olympische Spelen in Londen zal worden gemaakt door Belgen. De openingsceremonie wordt zelfs uitsluitend door Belgische cameralui gedraaid. Alle beelden van de olympische wedstrijden worden gecentraliseerd door de Olympic Broadcasting Services, de televisieorganisatie van het Internationaal Olympisch Comité, die daarvoor flink wat Belgische mediabedrijven heeft ingehuurd. De helft van de livebeelden die u vanaf morgen te zien zal krijgen, wordt gedraaid door Belgen. Van de 45 captatiewagens om beelden op te nemen op de Spelen, zijn er 22 van Alfacam uit Lint. Daarnaast is er een captatiewagen van Outside Broadcast uit Rotselaar. Ook Videohouse uit Vilvoorde zal aanwezig zijn met een eigen wagen en stuurt ongeveer twintig cameramannen om de nieuwsdiensten van de VRT en VTM bij te staan. Het Waalse EVS zal dan weer de slowmotionbeelden verzorgen.
lees meer