Duurzaam, of blauw?

De redactie was aanwezig bij een receptie ter ere van het bezoek van de stichter van de 'blauwe economie' de Belg Gunter Pauli. Het principe waarop de blauwe economie gestoeld is, is op het principe dat nu heerst in onze wereld: wat slecht is is goedkoop, wat goed (gezond duurzaam) is, is duur. Volgens Gunter Pauli, de omgekeerde wereld. En ook dat vinden we terug in het onderzoek dat de Boerenbond en Bayer deden in 2015. Zij hielden een grote enquête naar wat de klant wil betalen voor gezonde voeding. De klant kwam er niet zo 'gezond' uit. Mensen willen meer betalen voor mooi fruit en groene, rode, kleurrijke groenten. Iets wat er niet uitziet, is tweede keus. En die eerste keus zal Bayer, nu met de patenten van Monsanti, de klant leveren. Duurzame landbouw wordt door zowel de Boerenbond als Bayer als 'duur' en niet economisch bestempeld.Maar hebben ze gelijk?

Ierland, het gras ziet groen...

                                                


Cork, Limerick, Kilkenny, Castlebar, Tipperary...klinkt wondermooi, sprookjesachtig. Je ziet de dwergen zo tussen de lijnen dansen. Inderdaad, Ierland. Het land van de regen, het groene gras, de pint met een ai en het klavertje vier.
Waarom barstte de economische bom in dit eiland? Een land waar mensen nog gewoon leven, op mensenmaat, eenvoudig. Economie draait bijna altijd rond investeringen, mensen die hun spaarcenten stoppen in iets...dat het geld nog meer doet rollen. Dat is een kunst en in Ierland was het weinigen gegeven. Elk spaarmandje was gevuld met vastgoed, vastgoed en om af te wisselen, terug vastgoed. Dat kon de economische bom van 2008 niet ondersteunen. Als kaarthuisjes stortte het financiële bestel van het groene eiland in elkaar.
Na een zware injectie van de FMI, wereldbank en de Europese Unie, is Ierland weer het beste groeiland van de zonde. Wat is er gebeurd?
Een pientere Ier zag ineens het groene in van zijn land. Het gras, de weilanden, de schapen, koeien, landbouw, eten... Iets waar de wereld een tekort aan heeft. De export van voedingswaren steeg met 45 % de afgelopen 6 jaar. 12% van de export en 8.5% van de werkgelegenheid komt uit de voedingssector.

Worteltjes eten, is werk bieden

Zoals Vlaams minister van Landbouw Joke Schauvliege zich graag profileert als minister van Landbouw én Voeding, zo brengt ook het nieuwe Landbouwrapport (LARA) de hele voedselketen in beeld. De focus ligt op het agrobusinesscomplex (ABC) dat naast de landbouw ook de agrarische toelevering en tussenhandel, de verzamelende handel, de voedingsindustrie en de groothandel omvat. Samen zijn deze sectoren goed voor 35.500 bedrijven met een totale omzet van 61 miljard euro (+15% tegenover 2008). 

Hoevepootgoed?

Belgie is het land van de patatten. Het Belgische bedrijf Belgapom is het grootste aardappelverwerkende bedrijf ter wereld. Naast onze frietjes zijn we ook gekend voor onze diversiteit van de aardappelrassen die uit onze poldergrond komt. De afzetmarkt voor aardappelzaad is dan ook belangrijk. Vandaar dat de zaadproducent Breeders Trust zwaar reageerde toen landbouwers hun licentierecht niet respecteerde. Dit licentierecht heet 'hoevepootgoed'. Dit woord is typisch Belgisch en houdt in dat de landbouwer die het tweede jaar na de zaadinplanting het plantje herbruikt, dit moet melden bij de zaadproducent en hiervoor een % moet betalen.
Dit werd door een paar landbouwers niet gedaan en dit na aanraden van een grote aardappelverwerkend bedrijf. Zij krijgen een boete van +/- 500.000 euro. Tot daar het slechte nieuws. Het goede bestaat erin dat we vandaag weer een nieuw woord geleerd hebben en we meer inzicht gekregen hebben in het landbouwprobleem dat Monsanto en Dupont stellen in de wereld: het licentierecht over het herbruiken van plantjes van zaden uit hun fabriek.
Hoevepootgoed, dus.