Deel I : Panama, een wit konijn uit de hoed

Panama ligt tegenwoordig op ieders lippen. Smachtend, smalend, smeuig... Enig idee waar dat landje ligt? Wat het in petto heeft en of het mooi, warm, gezellig en interessant is? Kortom, is Panama het echte paradijs of alleen een sappige appel voor fiscus en journalistiek?

De mannen van de pers hebben in jaren geen diepgaander onderzoek gevoerd dan in het Panama Papers dossier. Voor andere lekken, moesten we wachten op Wikileaks of Anonymus, die hier misschien ook wel voor iets tussen zitten. Dat Panama papier gedoe uit de doeken doen, laten we over aan de Knack, naargelang het hen interessant lijkt, en hoe het hen uitkomt. Niet echt perswaardig om druppelsgewijs de openbare opinie te bespelen. Maar laten we deze opmerkingen aan mijn cynische bui danken. Panama, er zijn zeker dingen die bij u opkomen: het Panama-kanaal en de Panama hoed. Wat u misschien niet weet is dat Panama een lang uitgerekt smal landje is tussen Noord- en Zuid-Amerika. In Centraal Amerika ligt, tussen Costa Rica en Colombia. Het bevrijdde zich in 1821 van de Spaanse koning en in 1903 van het Colombiaans juk. Sindsdien is het onafhankelijk. De voertaal is Spaans. Het volkslied is geschreven door een muziekleraar, Santa Jorge, die een liedjes schreef voor zijn scholieren, na de onafhankelijkheid. Hijzelf was een Spanjaard.

Op je met bloemen bedekte bodem

gekust door de warmte van de aarde

zijn de kreten van strijders verstomd;

Alleen de broederliefde regeert.

Voorwaarts met pikhouweel en schep,

aan het werk zonder verder getreuzel,

opdat wij de roemrijke aankleding zijn

van deze vruchtbare wereld van Columbus.

Theodor Roosevelt

Een van de mooiste volksliederen die ik al gelezen heb, waar niet het bloed uit druipt, maar bloemen de strijders verstomd.

De originele bevolking van Panama zijn de Kuna's, als grootste groep. Zij zetten zich vandaag in voor de klimaatsverandering en het beheer van de Jungle van Panama, rijk aan biodiversiteit. Zij geloven vooral in de mannelijke en vrouwelijke energie die naast elkaar door al wat leeft, vloeit. De rest van Panama is overwegend katholiek. De panamanezen zijn met +/- 3 milj.

Wat u zeker kent, is de Panama hoed. De hoed komt helemaal niet uit Panama, wel uit Ecuador. En dat niet Sean Connery maar Theodor Roosevelt deze hoed beroemd heeft gemaakt, is ook een historisch feit. Theodoor was de Amerikaanse president die het Panama-kanaal erdoor kreeg, tegen de zin van Colombia, zodat Panama zijn onafhankelijkheid afdwong with a little bit of help from his friends...om de bouw van dit huzarenwerk te beginnen. Om zich te beschermen tegen de zon, droegen vele kanaalarbeiders een strohoed en uit solidariteit zette ook Theo zo een hoedje op tijdens zijn bezoekjes aan de werken. Het kanaal is 16 km breed en werd in een verdrag voor eeuwig Amerikaanse eigendom. Panama ontving hiervoor eenmalig de betaling van 10 miljoen dollar en jaarlijks een vergoeding van 250.000$. Dit staat waarschijnlijk ook op een rekening in ...Panama.

Meer weten of dit Paradijs echt een paradijs is? Volg ons op facebook!

.

 Deel II: de aap uit de boom kijken, Panama en de fiscus

 Deel III: Het nationaal symbool van Panama, de gouden kikker

Deel IV: Maagdelijk witte stranden

Krant vindt goed nieuws

Een artist denkt over het leven. Zij laten ons denken over onderwerpen waar we normaal niet bij stilstaan. Net zoals goed nieuws? Deze krant bestaat al een jaar of 10, en hier en daar zien we wel wat navolging of goedkope copycats, het echte werk wordt nauwelijks overgenomen. Tot we dit artikel kregen van Helene, Een Zuidafrikaanse kunstenaar die eindelijk ruchtbaarheid maakt over goed nieuws en ons hiermee zelf verrast. Het verrassingseffect is een doordenkertje, vandaar dat het zo goed gevonden is.

Jaco Haasbroek zet reclamebordjes in het straatbeeld met goed nieuws op. 'Gestolen: ons hart door deze lieve puppy' 

Hij verklaart: 'Ik reed naar huis en zag een 'STOLEN' poster hangen in een voortuin. Het leek me triest dat iemand zijn huisdier verliest. Toen kwam ik op het idee om erachter te schrijven 'our hearts

' zodat de boodschap totaal verandert en er iets positiefs vanuit gaat. En toen kwam van het een , het ander. '

Nu staan de goodnews borden verspreid in het straatbeeld. Een mooi initiatief, wie volgt er in Belgie of Nederland?

Goed Nieuws in bange dagen

Goednieuws in bange dagen. De Chinese beurs krijgt een flinke deuk. Wallstreet ligt even stil en er staan 500 vliegtuigen aan de grond van een Amerikaanse Vliegmaatschappij. Het lijkt een draaiboek van Spooks!
In China verbieden ze de CEO's, directie en de eigenaars van bedrijven die meer dan 5% eigen aandelen hebben, om te verkopen. Hierdoor proberen ze om de beurscrash tegen te houden. De regering heeft de markt een grote injectie gegeven van cash geld, iets dat economen ook niet zo graag zien. 'Dat is een valse bescherming en duurt meestal niet lang,' horen we op Bloomberg TV van een Australische financist. De ijzerprijs duikelt naar beneden, op zijn laagste peil sinds zes jaar. Deze crisis kreeg al een naam, een paar uur nadat het begon: China's 1929. Het jaar van de grootste  Chinese depressie.
Verder werd het handelsovereenkomst getekend tussen Amerika en Europa. Griekenland was een mooie dekmantel en de meeste politieke partijen hielden zich gedeisd, zelfs de Piraten Partij zag het euvel pas als het te laat was. Een zwarte dag, zelfs voor de Goednieuwskrant, maar ...na regen komt zonneschijn en die spreuk is altijd waar!

Positieve mensen leven gezonder

Positieve mensen leven langer, dat is al lang wetenschappelijk bewezen. De zonnige kant bekijken van het leven, je wordt er een gezonder mens van. De maan heeft ook een donkere kant en die heeft nog niemand gezien, buiten een paar astronauten. Waarom moeten we dan steeds in de donkere kant van het leven vertoeven?

De levenslust van positieve mensen is aan te leven, dat beweerdt David Mezzapelle. Het stoelt op gewoontes die we ons eigen moeten maken. Door de jaren heen, als hoofdredacteur van deze krant, kan ik ze alleen maar beamen. 

• Mensen worden optimistisch geboren. Aan onze creativiteit als peuter om elke dag lachend wakker te worden, ontbreekt het ook niet. Gaandeweg, opgroeiend, komen we iets te vaak de Grompy Cat tegen. Ze werkt aanstekelijk, bijna besmettelijk. Ook optimisme is aanstekelijk, zoek het daarom elke dag op, ook al is het maar 5 minuutjes. 
• Wees dankbaar voor kleine dingen. En wees niet in stilte dankbaar, overdrijf in het begin een beetje, daarna wordt het een 'gewoonte'. De zon die opkomt, het licht dat door de gordijnen schijnt, een plaatsje in de trein, je kind dat lachend naar je toestapt...daarna volgen de grote dingen waarover je gelukkig kan zijn, vanzelf. Zelf als het echt niet gaat, een zwarte dag, moet je je toch dwingen om met een klein gebaar blij te zijn.
• Maak eens tijd voor iemand anders. Een tasje koffie voor een collega, werknemer, werkgever. Een praatje bij de oude heer aan de groenten of bij de wasproducten in de supermarkt. Rechtstaan in de bus of tram/trein voor iemand die er moe uitziet. De geest van altruïsme kan je leven een enorme positieve boost geven en het kost je niets, dan even een seconde aandacht.
• Aansluitend, kan je interesse tonen aan een ander. Gedeelde smart, is halve smart, zo oud als de straat en nog steeds actueel. Je zit vaak in je eigen negatieve kring, als je luistert naar anderen kan het zijn dat jou problemen heel makkelijk te relativeren zijn. En een gerelativeerd probleem is geen probleem meer.
• Zoek andere positieve mensen op en zet ze niet in een afgesloten hokje van :'die gekken de hele dag lopen te glimlachen'. Het is en blijft aanstekelijk.
• Neem afstand van wat 'ze zeggen' en van negatief geïnspireerde mensen. Ook dit is besmettelijk. Ontmoediging is een eenrichtingsstraat naar mislukking.
• Vergeef jezelf, elke dag opnieuw. We vragen zo vaak excuses van anderen en we vergeten hierbij dat we ons zelf bijna nooit vergeven, noch excuses vragen.
• Tijdens een dood moment: oefen je glimlach. Voor je het weet, plakt hij op je gezicht. Een glimlach activeert gezichtspieren die een prikkel geven aan de hersenen dat alles ok is, dat het goed is, en hierdoor maken de hersenen meer serotonine aan. Dat kennen we allemaal: het 'zaligmakend' hormoon, een wapen tegen stress en vermoeidheid.

Goed nieuws is geen nieuws, WTF!

Mensen vragen zich wel eens af waarom De Redactie met de Goednieuwskrant begonnen is. Deze krant is opgestart in januari 2008. 7 jaar dat we meedraaien in positieve berichtvoering. We hebben andere kranten of bijlages onder de stempel 'Goed Nieuws' de revue zien passeren. Kritiek geslikt van journalisten. Blije trouwe lezers ontmoet. Dat de journalistiek massaal gaat meedraaien in onze oefening om positief te berichten, was geen hoofdreden, wel een natte droom. Alle navolging is Goed Nieuws.

Goed nieuws is constructief en toch nieuws

Het goede nieuws komt in de kijker. Vandaag krijgt deze journalistiek eindelijk een stem, dat de reacties onderaan het artikel op Radio 1 totaal verzuurd zijn, geeft alleen maar de nood aan van deze soort journalistiek. Het publiek vertoont reeds een doorgevoerd 'stockholm syndroom'. We zijn zo gewoon om slecht en neerwaarts nieuws te lezen en te bekijken, dat we het steeds slechter moeten maken om het nog spannend te houden. De dominantie van het 'slechte nieuws' is zo groot dat iedereen het als normaal beschouwt, zelfs er van houden...

De kritiek die ik hoor bij Hautekiet, is gewoon lachwekkend: 'een Scoop zou geen scoop zijn als het niet slecht is' , en al die andere excuses die ik niet ga herhalen. Perspectief, relativeren, vergelijken en oplossingen tonen is constructief. Gewoon naar het programma luisteren (herbeluisteren Radio 1 Hautekiet) en zelf oordelen. Björn Soenens heeft groot gelijk. Ik begrijp zijn strijd en zijn problemen waartegen hij moet opboxen. Wie kan er nu tegen constructieve kritiek zijn? Geef daar nu eens een plausible uitleg aan?

Goednieuwskrant is pure kunst

De goednieuwskrant lezen

                                   is kunst beleven

Roetpiet en dat in september al?

Goed Nieuws? Geen idee, maar de koffieboy stond erop dat we er iets over schreven. De zwarte piet... In Argentinie, waar De Redactie GNK reeds jaren woont, heerst er een kerstgevoel tussen juli en augustus. De dagen zijn kort, regen gutst tegen de ramen, de wind loeit om zich heen en soms is het zelfs onder de 10 graden. Onze Belgische biologische klok heeft een compromis gesloten met de rest van de wereld. In Argentinie valt het kerstgevoel in augustus. Vandaar dat het voor ons niet zo vreemd is om over Zwarte Piet te lezen en na te denken over de komende Sintdagen.
Net vandaag is het woord van de dag bij Van Dale: Roetpiet...

Verzuring bekampen met een stuk chocolade

De kritiek die de Goednieuwskrant over haar krijgt, is vaak lachwekkend, soms zielig en soms bijtend als zuur. En toch is er in de maatschappij van vandaag nog plaats voor goed nieuws. Nieuws positief belichten geeft ook informatie door. De mensen in de media brengen die helpen in oorlogsgebieden heeft ook een nieuwsgehalte. Waarom zou dit minder verkopen dan de informatie over hoeveel bommen er gevallen zijn en hoeveel benen en armen er in de lucht vliegen? 
De zwarte en soms sensatie beluste nieuwsberichtgeving, zorgt voor verzuring of erger nog, voor gewenning, een immuun gevoel.  'Zet het nieuws af want het is toch waar weer over gruwelijke zaken.' Zou het niet nuttiger zijn dat men toch naar het nieuws luistert omdat de grote orkestleider Barenboim een gratis concert geeft ten voordelen van de vrede in Israel en Palestina? Dat hij een orkest heeft samengesteld met Israelieten en Palestijnen die samen musiceren en hierdoor elkaar leren kennen. Met veel ruzie en discussie, toch met elkaar kunnen praten zonder wapengekletter? Deze verhalen geven ook de info door dat er oorlog is in het Midden Oosten, maar geeft hoop weer, en ook dat is nieuws.
Nieuws is informeren, proberen zo objectief mogelijk een relaas van de feiten te geven. Het zijn juist die feiten die het soms al subjectief maken. Door deze feiten in een negatief daglicht te stellen, krijgen we allemaal het zuur. Door mensen aandacht te geven die processen beginnen voor spelende kinderen, voor een school over hun deur, voor de scouts die elke zondagmorgen teveel lawaai maken. Het zijn fait divers uit onze samenleving, waarvoor ik nog wel 100 andere faits divers kan vinden: de scouts die een tof kamp hadden, mensen in Wallonie die de Vlaamse scouts helpen bij het noodweer, een school die met hun schoolorkest naar het bejaardenhuis in de buurt trekken en een concert geven voor kerstmis. Wat is hier minder 'nieuws' aan dan een verzuurde man of vrouw die naar de rechter stapt voor een huilende baby? En toch verschijnt het laatste in de krant, en zijn de andere feiten kleine lettertjes in een blog. 

Watch, lees en overtuig jezelf!

En dat is nu net wat de Goednieuwskrant niet doet!

Goed nieuws, een nieuwe Trend

Goed Nieuws is niet commercieel. Het schiet naast de werkelijkheid, vervalst de realiteit en is niet gezond.

Dat zijn zware woorden van de normale pers. Toch kunnen ze de laatste tijd niet voorbij aan het fenomeen. Deze krant alleen al bedient een mooi aantal trouwe lezers en blijft elke maand groeien. Wat nog positiever is, er is sinds deze redactie aan de Goednieuwskrant begon, 5 jaar geleden als eerste in het internetlandschap, navolging gekomen in Belgie en Nederland. Ook in de normale pers komt er beweging. Sinds ons begin in 2008 zagen we een verandering. In het begin was het al zwarte inkt dat uit de kranten vloeide, zelfs als het positief was, werd het negatief gebracht. Nu is er een kentering. We lezen dan ook met plezier de Trends die echt het mes in de negatieve berichtgeving steekt: Er is geen enkele reden om plots aan vooruitgangspessimisme te gaan lijden.
Johan Van Overtveldt, niet altijd de lievelingschrijver van deze redactie, legt eindelijk de vinger op de wonde: negatief nieuws weekt negatieve reacties los. Het slechte nieuws van de Club van Rome bracht een golf van crisissen op gang. Hij gaat zelfs verder: elke crisis is emotioneel getint. De paniek op de beurzen en de economische markt wordt geleid door doomgedachten. Als we dit nu eens anders zouden benaderen, ben ik zeker dat we ook een andere oogst zouden krijgen: positieve gedachten, heer Johan, krijgen werkelijk positieve reacties. Fijn dat u het eindelijk doorhebt, wij zouden zeggen: doe zo voort, u bent op de juiste weg, onze vertrouwde toffe weg.

artikel Trends: De val van Rome

Visje op 1 april

1 april geen nieuws, dan moet je al niet achter de vis zoeken.

Verkeer, doe er iets aan

Als je dezer dagen in de file staat, is het net of iedereen rondom op vakantie vertrekt en jij een uur langer in de file staat om naar je werk te gaan. Geen positief begin voor een goednieuwskrant. Daarom dit artikel, want er kan iets aan gedaan worden, dat vindt de collumnist Jan Schils, die voor Seniorennet schrijft. Belgie heeft de hoogste loonlast, de hoogste belastinglast en we staan met z'n allen nog eens het meeste in de file. Je zou de 500.000 emigrerende Belgen groot gelijk geven, waar ze zich ook bevinden. Irix, een Amerikaans onderzoekscentrum rekende uit dat we vorig jaar gemiddeld 55 uur in files stonden. Jan Schils heeft een oplossing. ‘Mentaliteitswijziging’ en ‘decentralisatie’.

lees meer

GoedNieuws in de krant

De Tijd, zaterdag, goednieuwskrant!

De redactie is drie jaar geleden begonnen met deze goednieuwskrant. Het groeide uit een protest tegen de negatieve berichtgeving. We willen geen naïeve krant zijn met kleine kerktorennieuwtjes over jubileums of de poes van de buren die terechtkwam. Het grote wereldnieuws wordt aangepakt door de hele redactie, herkauwt en voor jullie in positieve inkt gedrukt, zonder de werkelijkheid geweld aan te doen. Toch is de realiteit iets wat we zelf maken, dat hebben verschillende filosofen ons bijgebracht. Elk feit heeft een  positieve en negatieve kant, toch is deze jing jang in de berichtgeving vaak ver te zoeken. Dat proberen we in deze krant wel te brengen.
Al drie jaar speuren we kranten uit alle hoeken van de wereld af naar nieuws en actuele maatschappelijke veranderingen. Tijdens deze drie jaar hebben we een belangrijke verandering gezien in de berichtgeving. Vaak spijtig genoeg, vlugger in de internationale pers. De Nederlandse kranten schrijven positiever, geven minder een negatieve draai aan feiten door de doomdenkende journalist van wacht. In de Belgische pers komt dit nog te vaak voor. De Spaanse pers is dan weer iets gelatener, fatalistisch in zijn berichtgeving. De Franse pers geeft vlugger een nationale hoop aan maatschappelijke problemen. De Duitse pers houdt zich sec op de vlakte en geeft de feiten weer zoals ze zijn en laat het aan de lezer toe om er van te maken wat ze willen. De Zuid Amerikaanse kranten zijn positief als het regeringskranten zijn, filosofisch als ze neutraal zijn en zeer negatief naar de toekomst toe, als ze van de oppositie zijn. Een must om iets van de politiek te weten om deze kranten te doorbladeren. De Afrikaanse kranten zijn hierin nog moeilijker, maar vaak de moeite waard om door te nemen. Zij geven een verrassende kijk op maatschappelijke feiten.
En dan kreeg de redactie vandaag een mailtje in haar box waarvan we even opkeken. De Tijd, de Belgische economische krant, komt met een Optimisme pamflet. Daar konden we niet aan voorbijgaan. Even een kijkje nemen wat ze bieden.

Wat we doen...

Ebooks en sterven

Video kills the radio star, een liedje uit '79. Achterhaald werd later bewezen. Nu zit de angst er weer in met de ebooks. Jonathan Franzen is bang dat het een fataal effect zal hebben op de wereld. Dat zal inderdaad zo zijn, maar of dat fataal is en of je er bang voor moet zijn, is nog de vraag. Franzen beweert dat echte lezers steeds naar de gedrukte versie zullen blijven grijpen. Waarschijnlijk zal dat nog wel een generatie duren, inderdaad. De babies die nu hun Nijntje Konijntje op de pc, ipad en ebooks te zien krijgen, zullen helemaal geen gedrukte versie vragen als ze 31 zijn en intellectuele lezers worden.
Toch worden er nog heel wat kranten en tijdschriften gevuld met het bange deuntje van 'video kills the radio star'.
Jonathan Franzen, een bestsellerschrijver, ontzegt zich alle internetconnectie als hij schrijft. Op een congres in Colombia zei hij "waarschijnlijk zal binnen 50 jaar niemand nog een gedrukt boek vragen, maar ik wel. Ik lees een boek alsof het een relikwie is. Het begint bij het nemen van het boek uit de boekenkast. Dat geeft een zekerheid in mijn leven."  Verder spreekt hij over het verlies van de layouters, die het juiste printsymbool kiest, de juiste ink op het juiste papier. Aan een boek is gewerkt, meer dan aan een ebook-versie, vindt Franzen. Dit geeft een meerwaarde aan de literatuur, gaat hij verder. De angst van de schrijver ligt hem in het laatste zinnetje: "ebooks zijn gewoon niet permanent genoeg." Wie schrijft die blijft, zit er bij een ebook niet meer in. Een oud boek onder het stof van 100 jaar geleden, het is een juweeltje. Ebooks worden gewist, of raken tenminste nooit onder het stof, wat net als een fles wijn is van 1965 dat afgestoft werd door een overijverige interieurverzorgster.
Daarin heeft hij een punt. In een tijd van nieuwe technologieën komen nieuwe waarden aan bod. Dat leert ons de geschiedenis. Poezie-boekjes die rondgingen in de klas werden door mijn generatie als relikwieën bekeken, nu gaat facebook de wereld rond. Denk aan de fotoboeken uit onze jeugdjaren, nu is het fotoshop al wat de klok slaat, en veel prettiger dan die kleverige collages die we maakten.
"Ik vrees dat de wereld niet meer werkt als we al wat permanent is, afschaffen. Een van de voordelen van sterven, is dat ik dat niet meer zal moeten meemaken." De angst voor verandering zit er goed in bij deze schrijver.  Gelukkig zijn er mensen die de uitdaging van het veranderlijke wel aangaan.

Dank je Phil

'Mijn laatste woord: dankbaarheid'
Phil Bosmans is niet meer. Hij overleed in de vroege morgen van 17 januari 2012 in Mortsel. Op 1 juli zou hij 90  worden. Met zijn charisma en stralende glimlach was hij een icoon van de jaren 70 en 80. Hij stond 36 jaar aan het roer van de beweging Bond zonder Naam als auteur van vele spreuken, tal van boeken en oprichter van verschillende initiatieven. In 1992 gaf hij de leiding over, maar bleef betrokken.    Onze woorden voor Phil zijn: Dank U
lees meer

Weg met het nieuws

Een essay, wetenschappelijk opstel, met als titel: weg met het nieuws. is dit goed nieuws? Misschien wel, het ligt eraan hoe je 'nieuws' definieert en brengt. Daarom geen twijfelgeval om hier meer info over te plaatsen.Voor andere kranten misschien een twijfelgeval. Ik zou zeggen: in een conventionele krant niet, nee. Dat zou suicide by words zijn.
Het nrc.next is ook niet echt een gewone krant. "Wij proberen namelijk als redactie, elke dag weer, het begrip ‘nieuws’ te herdefiniëren. Of beter gezegd: opnieuw uit te vinden."
Want wat is nieuws eigenlijk? Wie denkt dat een journalist een glashelder idee heeft van wat hij eigenlijk verkoopt, moet ik teleurstellen: dat hebben we niet. Nieuws is het curieuze en schijnbaar willekeurige samenraapsel van persoonlijke observaties, officiële persberichten en onverwachte gebeurtenissen, samengeperst tot wat ‘het nieuws’ wordt genoemd.
lees meer

Vet Taks

Denemarken is begonnen met de Vet Taks in te voeren. Dit wil zeggen dat ongezonde voeding extra belastingen krijgt. De filosofie is ongeveer het zelfde als de sigarettentaks: ongezonde manier van leven is duur voor de staats- en ziekenkas. Het is ook een originele en gezonde manier om geld in het laadje te krijgen. Want een hoger kostenplaatje verandert het gedrag van mensen.