De Rupelstreek is in

Bouwmaterialenproducent Wienerberger heeft op zijn site langs de Rupel in Rumst een laad- en loskade in gebruik genomen. Er zullen zowel grondstoffen als bouwmaterialen aan- en afgevoerd worden.

De kade vertegenwoordigt een investering van 1,2 miljoen euro en werd gerealiseerd in een pps-formule met de Vlaamse overheid. Ze heeft een lengte van 150 meter en er kunnen schepen met een lengte van 110 meter en een laadvermogen tot 3.500 ton laden en lossen.
lees meer

Euro-examen

Het was voor de Belgische economie even kantje boordje. Ze hadden in Brussel maar een paar uren de tijd om het tij te keren, wat ze ook deden. Het lijkt erop dat de markt tov België wat gekalmeerd is. Toen de rente naar 6% steeg, werd er een tandje bijgetrokken ten huize Di Rupo en was het een paar uur later allemaal in kannen en kruiken, zelfs zo goed dat we volgende week misschien al een regering hebben. Dat is met Sinterklaas en niet met kerst, zoals werd 'geeist' door enkele Vlaamse partijen. Sinterklaas zal dus zijn zwarte piet op tafel leggen en met een paar jokers de nieuwe regering voorstellen, als alles blijft zoals het nu loopt.

De belegger gunt ons land respijt na de begrotingsdeal dit weekend met een succesvolle obligatieveiling. De Belgische tienjaarsrente zakt fors, terwijl de rentes van 'sterkere' landen als Duitsland, Nederland en het VK in de lift zitten. Voor een echte ontspanning is het bang afwachten of Europa eindelijk met een krachtig antwoord op de schuldencrisis komt.
De quotering van AAA+ naar AAA van de ratingbureaus liet het water stijgen tot aan de Belgische lippen. De staatsbon moest redding brengen of de boot even afhouden, wat ze ook deed. De Belgen krijgen respijt. De 10-jaar rente daalt met 22 punten tot 5.64%. Als we zien dat Italie rond de 7% zit en hulp moet aanvragen aan Europa, en Ierland rond de7-8% ook om hulp schreeuwde, zaten we er niet ver af met onze 6%. Toch is en blijft België nog steeds een goede belegging, volgens de beleggerswereld. Leterme slaagde erin om voor 2 miljard euro spaargeld op te halen via de veiling van staatsobligaties.
België zakte in tienjaarsrente en Duitsland steeg, wat wil zeggen dat het verschil met dat land, dat de nul-waarde vertegenwoordigd, ontspant en we er beter voorstaan.

Deze crisis leert ons wel dat de politiekers van vandaag meer dan anders gecontroleerd worden door de beleggersmarkt.  Deze crisis brengt juist dit probleem onder de aandacht. De economie is nog steeds gebonden aan bepaalde regels en die moeten, zoals in elk spel, gevolgd worden. De euro staat onder druk. De munt dat een voorbeeld van solidariteit wilde zijn en een éénheid tussen autonome landen wilde bewijzen, is nu aan zijn examen toe.

Uitzonderlijke rating voor Belgie

We horen langs alle over de financiële crisis. De beurzen kelderen en het vertrouwen van de consument zit aan de grond. België zit al meer dan een jaar zonder regering, Griekenland, Portugal, Spanje en zelfs de Verenigde Staten krijgen slechte rating van S&P. Maar ons landje blijft de uitzonderlijke hoge rating van deze standaardbedrijven ontvangen, AA+, op 1 na beste rating. Hoe lijmen we deze zaken aan elkaar?
Een goede rating van S&P wil zeggen dat een regio of land goed is om te investeren. Zowel de economie als de sociale toestand wordt bekeken, samen met de toestand van de infrastructuur, op al die punten scoort België uitzonderlijk goed.
Hoe komt het toch dat ons landje boven water blijft en ook nog eens gespaard wordt voor de aanval van speculanten?
Eigenlijk is daar een eenvoudige reden voor. De regering die er niet is. België functioneert al een jaar met een regering de enkel de lopende zaken ter harte nemen. Zij kunnen niet ingrijpen in de economische toestand en geen besparingsmaatregel bij opleggen. Zij kunnen niet inspelen op de zware crisis die om ons heen woedt en juist daarom overleeft of landje, dit volgens verschillende functionarissen.
De burgers zelf nemen acties, zij sparen en proberen voor zichzelf en hun familie te zorgen. Zoals we de laatste jaren zien, kunnen deze mensen dat beter dan de politiek.
Laten we het dus nog maar even zo houden, die lopende regering...

België een utopie

De blogger in de economist, Charlemagne, schreef over het land van Magritte als zijnde 'ceci n'est plus un pays'. Het surrealisme wint in België inderdaad aan invloed. Partijen die winnen worden opzij gezet, regeringen met elvendertig (verliezende) partijen proberen tot een compromis te komen. We zijn nu wel de kampioenen van het compromis, maar er zijn grenzen. Toch is in België alles mogelijk.
En hoe komt dat? Veel heeft te maken met het surrealisme dat een van de Belgische iconen is geworden. De geboorte van België is de tweede verklaring. De Belgische revolutie kwam er toen onze provincies bestuurd werden door de Nederlanders, het koningshuis van Oranje. Vlaanderen kwam in opstand tegen de Nederlandse taaldwang en with a little bit of help of our Engelse vrienden, kregen we een eigen landje. Daar kwam een Oostenrijkse koning zonder land en zo ontstond België, grondlegger van het surrealisme avant la lettre, 100 jaar later zou het pas erkend worden onder die naam, vanwege Freud en Jung, wordt gezegd, maar Belgen weten beter.
Surrealisten houden niet van tegenpolen of tegenstellingen, zij houden wel van waarheden in waarheden. Werkelijkheid in een realiteit, dromen die waarheid worden. Dat zien we in ons land: een land dat geen land is en daardoor meer land is dan alle andere landen te samen. Een koning die geen macht heeft en hierdoor alle macht heeft die hij zelf wil. Een regering die geen regering is, maar toch regeert. Je kan het zo gek niet verzinnen of België heeft het. Zelfs een economische groei zonder 's lands leiders is mogelijk. België is een utopie, een droomland dat de realiteit tot in het absurde bewaarheid.

De politiekers willen ons wel doen geloven dat er dringend iets moet gebeuren of de Belgische economie zou inelkaar storten, dat zeggen ze al maanden en wat zien we: minder werklozen, een stijgende conjunctuur, iets meer groei dan verwacht, de grootste spaarders van europa...je zou haast geloven dat we het zonder hen kunnen. Speculanten liggen op de loer, maar krijgen geen vat op de Belgische markt. Ik raad hen aan eerst de surrealistische stroming eens goed te bestuderen voor ze ons willen aanpakken. De Belgae zijn de dappersten onder de Galliërs, terwijl later de Belgae onder de Celtae (Kelten) werden gerekend terwijl het eigenlijk ook Germanen waren, zelfs Cesar kon er kop noch staart aan krijgen.

België boert goed

De zee boert goed, Brussel is in zijn toeristische nopjes, op de vogeltjesmarkt van Antwerpen is het gezellig vertoeven, de terrasjes zitten afgeladen vol, de kempen waren dit weekeinde het warmste plekje van Europa, In de Ardennen was het meer dan avontuurlijk en natuurlijk en werd er culinair fijngeproefd. De Oostkantons werden overspoeld door groepen, de pretparken konden hun lol niet op, en voor europ Assistance was het een rustige vakantie.
Met andere woorden, laat de heren politica in België maar hun gang (niet) gaan, het land trekt zijn plan wel alleen. 

En na al dat goede nieuws over het toerisme van het afgelopen paasweekeinde, komen de fruittelers op de proppen met een lentebericht. Zij gaan een mooi seizoen tegemoet. De bomen stonden twee weken vroeger in bloei dan normaal. Als alles goed gaat betekent dat een erg vroege oogst en fruit van heel goede kwaliteit. 
En om al die appels en peren te plukken, maken de seizoenarbeiders zich klaar. Even werd er gevreesd dat vele buitenlandse plukkers dit jaar niet meer naar België zouden afzakken omdat de grenzen van Duitsland en Oostenrijk opengaan voor de Centraal-Europese arbeidskrachten. Toch is die vrees niet gegrond, zegt de adjunct-algemeen secretaris van de Boerenbond, Chris Botterman in De Tijd. "Het leven en werken in Belgie is beter, er zal geen uitstroom van seizoenarbeiders gebeuren naar Duitsland."



Ooit was de Vlaming de seizoenarbeider die op het einde van de winter zijn schamele eigendommen in een valiesje stak en met de trein naar Frankrijk vertrok. Zelfs naar Wallonie vertrok men met pak en zak om in de bieten te gaan werken. De vlamingen die deze reis ondernamen, gingen niet definitief. Ze gingen alleen in het seizoen dat er in het buitenland en in Wallonie werk was op het veld. De bietenmannen waren veruit het talrijkst, gevolgd door de astmannen (Chicorei). Twee sectoren waar het hard, lang en veel werken was.
Waarom trokken die mensen naar den vreemde? De reden was: ontsnappen aan de heersende ellende en een onzekere toekomst.Dirk Musschoot schreef er een boeiend boek over,

‘Van Franschmans en Walenmannen’
Vlaamse seizoenarbeiders in den vreemde in de 19de en 20ste eeuw

lees meer