Posts tonen met het label belgisch fruit. Alle posts tonen
Posts tonen met het label belgisch fruit. Alle posts tonen

zondag 10 augustus 2014

Perenflap

En onze peren eten we vanaf nu zelf op. Creatief kunnen we er wel 1001 dingen mee maken. Eens een heerlijk zoetje tussendoor, kan je zelfs invriezen en dan heb je altijd een verrassend koekje bij onverwacht bezoek. Belgische peren met een Latijns karakter, de peren empanada.
Een empanada is een dichtgeflapte kleine pizza, vooral gekend in Argentinie, ook wel in Paraguay, Uruguay en Bolivie, elke regio met zijn eigen recept.
De inhoud van een normale empanada is: gehakt met groenten of kip met groenten of kaas&hesp, kaas en ui. Deze keer maken we het met perenconfituur en dit is dan weer een Chileens recept.

Als je de kleine ronde deegbladeren niet vindt, kan je de grote pizzabladeren kopen en er rondjes uitdraaien met een trappistenglas.
Recept vulling:
250 g gedroogde peren, 1 tas suiker, 1 koffielepeltje kaneel, 1 koffielepel vanille of een zakje vanillesuiker, water.
Je wast de droge peertjes en stooft ze in water tot ze wak zijn.  Daarna knijp je de peren droog en plet je ze tot je een puré krijgt. Deze puré meng je met kaneel, vanille en een klein beetje water, laat alles inkoken terwijl je constant roert. Laat dit alles afkoelen, daarna neem je de deegrondjes en vul je ze met de perenpuré. Je slaat de rondjes dicht zoals een envelope, draait handig de randjes dicht.

Bestrijk de bovenkant van de empanada met eigeel. Deze empanadas gaan dan 20 minuutjes in een oven van 190 graden. en klaar is kees. Deze empanadas kan je gerust invriezen en daarna warm of koud serveren als toetje of bij de koffie. Je kan er ook nog altijd wat bloemsuiker op strooien.




Heerlijk en makkelijk, zelfs als je het gedoe met de gedroogde peren te moeilijk vindt, koop je een potje perenjam, geen stroop, en vul je hiermee de deegrondjes.




dinsdag 26 april 2011

België boert goed

De zee boert goed, Brussel is in zijn toeristische nopjes, op de vogeltjesmarkt van Antwerpen is het gezellig vertoeven, de terrasjes zitten afgeladen vol, de kempen waren dit weekeinde het warmste plekje van Europa, In de Ardennen was het meer dan avontuurlijk en natuurlijk en werd er culinair fijngeproefd. De Oostkantons werden overspoeld door groepen, de pretparken konden hun lol niet op, en voor europ Assistance was het een rustige vakantie.
Met andere woorden, laat de heren politica in België maar hun gang (niet) gaan, het land trekt zijn plan wel alleen. 

En na al dat goede nieuws over het toerisme van het afgelopen paasweekeinde, komen de fruittelers op de proppen met een lentebericht. Zij gaan een mooi seizoen tegemoet. De bomen stonden twee weken vroeger in bloei dan normaal. Als alles goed gaat betekent dat een erg vroege oogst en fruit van heel goede kwaliteit. 
En om al die appels en peren te plukken, maken de seizoenarbeiders zich klaar. Even werd er gevreesd dat vele buitenlandse plukkers dit jaar niet meer naar België zouden afzakken omdat de grenzen van Duitsland en Oostenrijk opengaan voor de Centraal-Europese arbeidskrachten. Toch is die vrees niet gegrond, zegt de adjunct-algemeen secretaris van de Boerenbond, Chris Botterman in De Tijd. "Het leven en werken in Belgie is beter, er zal geen uitstroom van seizoenarbeiders gebeuren naar Duitsland."



Ooit was de Vlaming de seizoenarbeider die op het einde van de winter zijn schamele eigendommen in een valiesje stak en met de trein naar Frankrijk vertrok. Zelfs naar Wallonie vertrok men met pak en zak om in de bieten te gaan werken. De vlamingen die deze reis ondernamen, gingen niet definitief. Ze gingen alleen in het seizoen dat er in het buitenland en in Wallonie werk was op het veld. De bietenmannen waren veruit het talrijkst, gevolgd door de astmannen (Chicorei). Twee sectoren waar het hard, lang en veel werken was.
Waarom trokken die mensen naar den vreemde? De reden was: ontsnappen aan de heersende ellende en een onzekere toekomst.Dirk Musschoot schreef er een boeiend boek over,


‘Van Franschmans en Walenmannen’
Vlaamse seizoenarbeiders in den vreemde in de 19de en 20ste eeuw

lees meer