Vrede is een werkwoord

Aanslagen, dreigingen, marsen, staatsgrepen, je slaat de krant open en de agressie druipt je ochtendkoffie in. Er is geen betere remedie dan onze koffieboy te volgen die deze morgen dit kleinoodje van een artikel op de vergadertafel legde: 'Vredesonderhandelingen Yemen hervat.'

Ismail Ould Cheikh Ahmed, een mond vol, is opnieuw begonnen met de onderhandelingen en de vredesbesprekingen. Yemen staat voor de cruciale keuze: 'stoppen met vechten of de totale teleurgang tegemoet gaan'. Ismail is een UN vredesman, ingezet om het conflict in Yemen te ontrafelen. Hij heeft zijn sporen eerder verdiend bij UNICEF, in het EBOLA project en in de ondersteuning van UN in Libie. Hij heeft een master in Human Resources van de Universiteit van Manchester, Engeland, economie van de universiteit van Montpellier in Frankrijk en Sociale politieke analyse van de graduaatschool van Maastricht. 'Yemen kan geen bloedvergieten meer veroorloven,' zegt Ismail in April. Toen sprak hij met de groep achter de President Abd-Rabbu Mansour Hadi en de Arab-led coalitie. 
Meer dan 6000 mensen stierven in het conflict en twee miljoen mensen ontvluchtten hun huizen. Sinds de wapenstilstand van April zijn er nog schermutselingen geweest, en Ismail drukt iedereen op het hart om hiermee te stoppen en de besprekingen af te wachten. De vredesbesprekingen in Kuwait werkten rond enkele sleutelposities: het terugtrekken van militaire en gewapende groepen, overhandigen van zware wapens en het aannemen van de uitnodiging van het politieke debat.
Het gevaar in Yemen is zoals in heel het Midden Oosten, de invloed van het extreme. Al Qaeda wil in Yemen een voet aan de grond krijgen. Verschillende generaals willen de vredesonderhandelingen een kans geven en beantwoorden klein wapengekletter her en der in het land niet meer met grote represailles.  Nu vraagt Ismail aan de strijdende partijen een 'doorslaggevende beslissing' te nemen. Hij begon de vredesonderhandelingen deze week opnieuw in Kuwait. 'Het wordt tijd om cruciale beslissingen te nemen die jullie echte intenties en nationale verantwoordelijkheden tegenover de Jemenieten weerspiegelen,' zo sprak Ahmed Ismail aan de delegaties van de regering olv president Abd Rabbo Mansoer Hdi en aan de Houthi rebellen. De toepassing van de resolutie 2216 moet ingevoerd worden. Deze resolutie vraagt een einde aan het geweld in Jemen zodat de vluchtelingenstroom gestopt kan worden en de mensen terug naar huis kunnen. Militaire connissies moeten erop toezien dat de zware wapens wederzijds worden ingezameld. Er moeten menselijke gangen komen, zodat de vluchtelingen zonder gevaar kunnen terugkeren naar hun regio's. 'Dit is de laatste kans die jullie krijgen om het vertrouwen van de Jemenieten te verdienen.'

Prijs van de Vrede

De Nobelprijs voor de Vrede 2015 gaat naar het Tunesische kwartet voor de nationale dialoog, voor de "beslissende bijdrage tot het bouwen van een pluralistische democratie in Tunesië in de nasleep van de Jasmijnrevolutie van 2011". Dat maakte het Noorse Nobelprijscomité bekend.

Het kwartet is gevormd in de zomer van 2013, op een moment dat het democratiseringsproces bedreigd was door politieke moorden en grote sociale problemen. Het kwartet, dat bestond uit de Tunesische vakbondsunie, werkgeversfederatie, mensenrechtenliga en de advocatuur, "installeerde een alternatief, vreedzaam politiek proces op een moment dat het land op de rand van een burgeroorlog stond", aldus het Nobelcomité.

Inspiratie voor Midden-Oosten

Het Nobelcomité sprak de hoop uit dat de Nobelprijs de weg van Tunesië naar democratie zal vrijwaren. De prijs moet echter ook een "inspiratie zijn voor iedereen die vrede en democratie in het Midden-Oosten, Noord-Afrika en in de rest van de wereld nastreeft".

De prijs is gedoteerd met 8 miljoen Zweedse kronen (ongeveer 850.000 euro) en wordt uitgereikt in Oslo op 10 december, de dag dat de stichter van de prijs Alfred Nobel overleed.

Vorig jaar ging de prijs naar de kinderrechtenactivist Malala Yousafzai uit Pakistan en de mensenrechtenactivist Kailash Satyarthi uit India. Dit jaar waren er 273 nominaties, voor 205 individuen en 68 organisaties. (Belga/TE)

met dank aan Knack

Israelische soldaten komen op voor 'onschuldige' burgers

Israelische militairen van de inlichtingendienst weigeren om nog missie uit te voeren tegen de Palestijnse bevolking. De informatie die zij verzamelen wordt teveel misbruikt, vinden ze, om onschuldige Palestijen te raken. Zij hebben een open brief geschreven naar de Premier Benjamin Netanyahu en zijn minister van Defensie. 

43 militairen hebben deze brief ondertekend. Onder hen een majoor, twee kapitein en een luitenant. Er werden geen namen vrijgegeven. 

‘We kunnen het schenden van de rechten van miljoenen mensen niet met ons geweten verzoenen’.

Met hun werk maken ze politieke vervolging mogelijk en zaaien zij tweedracht in de Palestijnse maatschappij door het aanwerven van informanten, De ondertekenaars kanten zich tevens tegen de gestage uitbreiding van het aantal joodse kolonies op de bezette Westelijke Jordaanoever.

De schrijvers maken deel uit van de met cyberdefensie belaste Unit 8200, vergelijkbaar met de Amerikaanse luistervinkendienst NSA. Dat de ‘refuzniks’ (dienstweigeraars) door een deel van de wereldopinie als barmhartige Samaritanen omarmd zullen worden, verhindert niet dat hen (zware) celstraffen boven het hoofd hangen.

Eenheid in rebellandia in Libie

Vertegenwoordigers van 25 Libische locale raden ontmoetten elkaar voor de eerste keer in Abu Dhabi. Zij vergaderden over hun acties tegen Kadafi. Dit is de eerste keer dat de leiders van de raden en de stammen van Zuid en West Libie samenkomen buiten de rebellenregio in het Oosten. Ook de vertegenwoordiger van de thuisbasis van Kadafi was aanwezig. De conferentie vroeg om internationale erkenning voor het Nationale Transitie Raad NTC. Ze vroegen ook om wapentoelevering aan de rebellen, dit , zeiden ze, is nodig om Kadafi te bestrijden die met goed gewapende troepen probeert stand te houden.
De kleinere rebelgroeperingen uit het Westen zoals uit Zwara, gebruikten het forum om hun lijden te tonen. Zij krijgen veel minder aandacht dan de streken van Benghazi en Misurata. De delegatie zal naar Doha reizen, de hoofdstad van Qatar en daarna terugreizen en samenkomen in Benghazi voor de eerste keer. Dit voorbeeld van eenheid onder de rebellen zal ook de oppositie helpen om met meer kracht op te komen tegen Kadafi en wat nog belangrijk is, zij promoten de petroleum-markt van Oost Libie die in handen is van de rebellen, promoten. Tot hiertoe kon de NTC (rebellenorganisatie) 1 milj vaten verkopen in Qatar, dit was goed voor $120 milj. Maar Aref Ali Nayed, de leider van de rebellen in ballingschap, zei maandag dat de raad nu ook deze olie op de internationale markt zal gooien.

VIP's in Israel voor vrede en vrijheid

Een dozijn VIP's van Israel, waaronder academici en intellectuelen, hebben een acte getekend om de creatie van een Palestijnse staat te ondersteunen, gebaseerd op de grenzen van 1967. Donderdagavond werd over de Independence Hall van Tel Aviv de acte getekend. Deze Independence hall is de plaats waar de architect van de Israelische staat David Ben Gurion de onafhankelijkheid van Israel uitriep in mei 1948. Het is een symbolische acte. Er werd ook een brief van de ondertekenaars voorgelezen waarin ze vragen aan het publiek om deze acte ook te ondertekenen. "Het Israelische volk verscheen in het Land van Israel, waar ze hun persoonlijkheid vergaten. Het Palestijnse volk verscheen in Palestijns grondgebied, waar hun persoonlijkheid werd vergeten," dat is de aanhef van de brief. Onder de ondertekenaars zitten al zeker 20 winnaars van de Israel Prijs, de belangrijkste prijs van het land dat op de onafhankelijkheidsdag wordt uitgereikt. De initiatiefnemers willen er vooral op drukken dat het geen nieuw politiek plan is maar een manier om een alternatieve visie naar voor te brengen.
"We roepen iedereen op om in vrede en vrijheid een Palestijnse staat uit te roepen, dit op een manier dat beide volkeren zal aanmoedigen om de twee staten in vrede naast elkaar te laten leven, dit gebaseerd op de grenzen van 1967. Er moet een totale stop komen op de bezetting, dat is een fundamentele voorwaarde om de twee volkeren te bevrijden," staat er in de acte.
"Onze initiatief is niet naief," zegt Sefi Rachlevsky, een van de initiatiefnemers,"in plaats dat Israel een hand uitsteekt om de Palestijnse onafhankelijkheid te aanvaarden, wil ons land ons bangmaken voor dat erkende land. Dat is niet alleen een totale morele ramp, het is ook de reden dat de situatie ontaard in een totale catastrofe waarin Israel geisoleerd zal raken en zichzelf omvormt tot een soort van Zuid-Afrika van de apartheid."