Alles verliezen is een zeer schokkend moment in ieders leven. Door water, vuur of andere menselijke overmacht, het zijn desconstructieve elementen. Bij verlies van materiele zaken, heb je de troost dat je lichamelijk gezond bent, toch is het emotioneel een moeilijk moment. Materieel verlies zorgt vaak voor het verlies van herinneringen, de vaste grond onder onze voeten. Een leven dat weggevaagd wordt.
Foto's helpt hierbij. Dit liet Karin Borghouts ons zien in haar foto's die ze nam van het verbrande ouderlijke huis. Het was voor haar een schokkende gebeurtenis waarbij een zee aan herinneringen haar overspoelde. Bovendien was er niet alleen haar moeder/weduwe die getroost moest worden maar zelf verloor ze een deel van haar jeugd met alle vertrouwde ruimtes en voorwerpen die die mee hadden bepaald. Om dit rouwproces te begeleiden, nam ze haar camera en statief en fotografeerde het deels afgebrande huis met de nu onleefbare kamers en de voorwerpen die er achter gelaten werden. Het resulteerde in een project, vergelijkbaar met haar eerder werk maar dan heel persoonlijk. Daarbij is nu een losbladige publicatie verschenen parallel met enkele recente tentoonstellingen.
