Pigs in eurospace

We horen vaak dat Duitsland en Frankrijk de rekening van de crisis in de Eurozone voorgeschoteld krijgt. Wat we zeker niet mogen vergeten, is dat er nog andere landen mee aan de tafel zitten en hun duit in het zakje doen. Wat dacht u van bijvoorbeeld: Nederland en België?

Zij staan voor 324 miljard euro bloot aan de schulden van PIIGS. Wat dat voor een beest is, heb ik voor u opgezocht. PIIGS is de samentrekking van de euro-landen: Portugal, Italie, Ierland Griekenland en Spanje. Waarom juist in die volgorde zal te maken hebben met het woord dat er in verscholen ligt en als ezelbrugje werkt om het eufemistisch uit te leggen. SIIPG of GIPSI zou ook gekund hebben. Niet iedereen gebruikt deze afkorting. In bepaalde pers wordt dit woord zelfs niet gedoogd, zoals bij de The Times en Barclays Capital. Zij is ontstaan in de jaren '90 toen men een zelfde soort van economie wilde omschrijven en de Mediterane economie te eng was, omdat het Ierland niet omvatte en Italie er nog niet bijhoorde. Toen sprak men van de economie van de PIGS, later is Italie er dan toch maar aan toegevoegd met een tweede 'I'. Men spreekt ook wel eens van PIIIGS, dit includeerde dan Ijsland, die er nu terug bovenop zijn, of ook wel PIIIGGS, met Groot Britanie erbij. Men zou ook gewoon over de Europese crisis kunnen spreken, wat iets vlotter in de hand en de mond ligt.
De afkorting is spontaan door de pers in de jaren '90 overgenomen en een urban legend geworden. In 2008 stelde de minister van financiën van Portugal dat deze term degenererend was. Sindsdien nemen minder persmensen deze afkorting nog 'in de mond'. Zover de geschiedenis van PIIGS, toch nog een veel gebruikte term. 
Nu terug over naar onze kant van de rekening. De 324 miljard die ook wij, de kleine Euro-landjes, op de tafel zouden moeten leggen, naast die van Duitsland en Frankrijk, als er iets mis gaat. Het is een groot bedrag, niet te verwaarlozen voor ons budget dat we wel in evenwicht moeten houden. Uit een studie van ING bleek dat Nederland en België voor respectievelijk 214,3 miljard euro en 109,7 miljard euro zijn blootgesteld aan schulden uit de eurozone sinds maart 2012.
Deze bedragen vertegenwoordigen respectievelijk 35,6% en 29,7%, in vergelijking met het BBP van Nederland en België. Het is maar dat je het weet als je op vakantie een Duitser of Fransman tegenkomt op de camping in Franse, Spaanse of Griekse velden, en u zonder gezichtsverlies kan salueren.

Europese economie versus Moody

De Moody's van deze wereld blijven olie op het vuur gooien. Het zijn de watchdogs van onze economie. Iemand moet het doen, nu de EU het nog steeds niet echt ter harte neemt. De politiekers en economen kunnen het bloed wel drinken van deze kredietbeoordelaars, maar ze gooien wel steeds een stok in het hoenderhok en houden iedereen wakker. Het is niet het geschikte moment om in slaap gesust te worden. Dat zien we wel aan België, wij die dachten dat we op twee oren konden slapen, omdat de federale regering alles onder controle had en een sluitende begroting op tafel had liggen.
Deze week verlaagde Moody's de kredietwaardigheid van Duitsland, Nederland en Luxemburg. In het artikel 'De euro op weg naar de gouden Standaard' wordt uitgelegd dat de Euro nog teveel gelinkt is aan de kredietwaardigheid van de lidstaten afzonderlijk, ipv aan de kredietwaardigheid van Europa als geheel. Ook kan het zijn dat een huishouden niet overtuigend overkomt om een krediet aan te vragen, wat niet wil zeggen dat ze er toch in slagen om te groeien, mits inzet, solidariteit en samenhorigheid.  Iets dat in de rapporten van de Moody's van deze wereld niet uitgelegd wordt. Je blindstaren op de evaluaties van Moody per land afzonderlijk is een slechte gewoonte waar we moeten mee stoppen.