De arbeidsmarkt ligt onder vuur. De
duizenden families van Ford en omgeving die de sluiting te verwerken krijgen,
kunnen alle steun gebruiken. Jaren van werken en
toewijding vallen in het niet, bij de sluiting van ‘hun fabriek’. Optimisme is
misschien wel een mooie boodschap maar in deze tijden kan die neigen naar
cynisme of naar een koude raad waar deze mensen nu geen boodschap aan hebben.
En toch… de redactie zocht lichtpunten en kan niet bij de pakken blijven zitten terwijl beleidsmensen
verstrikt raken in de pijlen die ze naar elkaar schieten en voor de rest met
hun armen gekruist blijven zitten staren naar de lucht, de clouds, alsof daar
de oplossing uit zou vallen. Nader beschouwd is dat misschien niet eens zo een
slecht idee.
