Vluchtelingen kunnen Turken worden

Erdogan wil burgerschap geven aan Syrische en Iraakse vluchtelingen. Dit om hun talenten te gebruiken. Dit is geen alleenstaand geval, en wordt reeds door de migratie geschiedenis veelvuldig toegepast door verschillende nationaliteiten en regeringen. Argentinie, om maar een dicht-bij-de-hand voorbeeld te geven, is daarop gebouwd, ook Australie, Canada en andere landen gebruikten deze strategie om knelberoepen in te vullen.
Turkije kamt momenteel met meer dan 3 miljoen vluchtelingen, de meeste van Syrie.

Een Syrier in Argentinie

Hisham Abdul Hai komt uit Syrie. In 2011 kwam hij toe in Argentinië om te studeren als electronische ingenieur. Hij woont sindsdien in Bariloche, het ski-oord van Zuid Amerika en maakt satelieten.
Zoals velen immigranten in Argentinië, nam ook hij de gewoonte over om maté te drinken en doopte zichzelf om met een bijnaam: Mandala.

Vluchten...kan nog net

http://chronikler.com/middle-east/iraq-and-the-levant/refugees-violin/

Het nieuws over heel de wereld is in de ban van de vluchtelingen. Europa wordt geviseerd en elke beweging van zijn politiekers als van de vluchtelingen wordt onder de genadeloze loep van pers en publieke opinie bekeken. Kunnen we het niet wat rustiger aan doen? 
Net zoals Rami Basisah ons toonde: hij speelde voor honderden vluchtelingen een vioolserenade. Op de grens tussen Macedonia en Griekenland hield hij heel alleen een flashmob. Hij speelde de ode aan de vreugde, de Europese hymne. 
Hij is 24 jaar, heeft een degelijke opleiding achter de rug, vlucht voor het geweld in Syrie en wil terug als zijn land weer leefbaar wordt. 
In Argentinie is de tango ontstaan uit de migranten die aanspoelden met trekzakken, violen en gitaren vanuit het hongerige Europa. In Cuba groeide de lounch muziek uit van de trieste noten van duizenden Afrikaanse slaven. 
Er zit muziek in heel dit verhaal, mensen, luister ernaar, hoor de noten van het leven, soms hard om kraken, geef ruimte aan harmonie.

Iran strategisch tegen terrorisme

Ali Akbar Velayati, de voormalige Minister van Buitenlandse zaken van Iran, vindt dat de IS staat ver is teruggedreven en in Irak niet tot ontplooiing kon komen, door de aanhoudende steun van Iran aan de Irakese politie en autoriteiten.
Teheran meldt dat de fundamentalistische groep IS op de rand van de bankroet staat, zowel financieel als maatschappelijk. Zij vinden geen voeling meer in de regio, en krijgen elke minuut meer tegenwerking. In Irak zou deze fundamentalistische groep moeilijk voet aan land krijgen. 'En dit door de inzet van de Irakezen ondersteund door de Iraanse autoriteiten,' meldt Velayati maandag. Maar er zijn ook andere spelers die werken aan een vredesplan, en als eerste prioriteit, een wapenstilstand. Deze oorlog duurt reeds van 2011. Duizenden mensen, kinderen vrouwen en jonge mannen, sneuvelden van honger, wapens en gifaanvallen.

Iran is een wetenschappelijk succes

Een nieuw jaar, een nieuw begin. Wie is er gisteren niet begonnen met zijn lijstje van frisse voornemens die in februari waarschijnlijk al verwaterd zijn. Elke 365 dagen nemen we terug ons leven in handen en willen we veranderen wat de afsluit van de vorige 365 dagen niet echt leuk uitkwamen. Politiekers zijn niet anders. Zo nam President Obama ook voornemens op 29 december 2014. Hij wil Iran respecteren als een zeer succesvolle regio. Als, want aan elk voornemen kleeft een prijskaartje, Teheran akkoord gaat met een nieuw deal om hun kernenergie plan aan te passen aan de wensen van de Westerse wereld. President Barack Obama zei dit in een interview voor NPR News.
'Iran heeft een kans om zich te verzoenen met de rest van de wereld' klinkt het.
Vorig jaar ging Iran akkoord met een interim plan om hun productie van verrijkt uranium transparanter te maken. Hierdoor wilde de 'rest van de wereld' hun financiele sancties opheffen. Deze overeenkomst is nu verlengd tot juni.


'Er zit in Iran heel wat kennis en wetenschap, gesofisticeerd onderzoek, en dit kan dit land internationaal gebruiken om zijn succes wereldwijd door te voeren.' zei Obama. Verder zei hij dat hij oorlogslanden in de Arabische wereld wil helpen, maar dat de eerste stap van de landen zelf moet komen, zoals Libie, Syrie en Irak. 'We kunnen helpen, maar het zal van hen afhangen of het realiteit wordt.'