Belgatitude of een politieke grap?

Politiekers komen in alle landen meer en meer in opspraak. De ministerwissel in Turkije door corruptie is niet nieuws. In Italie ging het ook al jaren mis en is Berlusconi eindelijk aan de kant geschoven. Toch is het verbasend dat hij nog zoveel aanhangers heeft. Een jaaroverzicht bewijst ons dat onze samenleving nauw verbonden is met de politiek. Het zware protest voor en tegen de wet van het huwelijk van gelijke sekse stelt de politiek zwaar op de proef in Frankrijk. Er is zwaar protest in eigen land voor de kinder euthanasiewet.

Wat is dat toch met politiek? Zijn we voor of tegen onze eigen wetten makers?
In Belgie wordt ze betutteling verweten. In Nederland staat de strakke besparingspolitiek op het schavot. In Zuid-Amerika is het kommer en kwel met de democratische vrije meningsuiting en de eindeloze corruptie.

Het regelen van een samenleving is geen sinecure. Vrijheid is een mes met twee lemmeten.  De scheidingslijn tussen de vrijheid van jou en van mij, is zeer dun. Stel nu de GAS-Boetes. Verzuring of opvoeding tot respect voor iedereen?
Betutteling of onmacht van 'die paar goei'. Aanleren wat goed en kwaad is, is de beginregel van opvoeding en hoort dat thuis in de politieke wereld?

Goed en kwaad was vroeger makkelijk: het zat verweven in de culturele en sociale regels van je leefgroep. Maar nu verschillende leefgroepen elkaar overlappen, is dat een nieuwe uitdaging. De uitdaging van de multiculturele samenleving. Verschillende culturen botsen met elkaar. De oplossing van de vorige politieke generatie was : afvlakking van de sociale regels, het uithollen van de cultuur, kortweg de etiquette van het 'politiek correcte' tot het oneindige doordrijven. En dat bracht en brengt iedereen in de war.

Is dit de schuld van de politiek?  Vragen we zelf om maatregelen die we daarna dan toch anders hadden willen zien? Een samenleving organiseren is niet makkelijk. Een politieker kan het met hart en ziel doen, de redactie wil ze niet allemaal over 1 kam scheren. Maar af en toe eens de juiste vragen stellen kan geen kwaad, ook al krijgen we geen antwoord.

GAS boetes: Graag Anders Samenleven aub

 Toegegeven, de redactie is meer vóór dan tegen de GAS-boetes. Dit lijkt misschien tegenstrijdig met onze strijd tegen de verzuring. Maar wij vonden in deze benaming de kans op: Graag Anders Samenleven. Deze boetes kunnen een kans zijn om terug een signaal te geven aan diegene die het respect voor anderen verloren zijn of nooit aangeleerd hebben.  De hardste roepers mogen ongestraft verder roepen, terwijl de zwijgers of luisteraars gedwongen worden om nog stiller te zijn. Deze boetes nemen een deel van de sociale controle op die verdwenen is in de straten en op pleinen. De willekeur en het machtsmisbruik van diegene die GAS-boetes mogen uitschrijven, moet wel beperkt worden. Vandaar dat het betwisten van een GAS-boete ook een goede zaak is. En een politierechter in Haacht heeft hiermee deze week een baanbrekende uitspraak gedaan. GAS-boetes mogen de maatschappij niet verder verzuren.
Deze boetes zouden moeten dienen om mensen die naar niemand meer luisteren of die zonder controle doen wat ze niet laten kunnen, op hun plaats te zetten. Zowel de jonge bastaards als de oudere, zowel de huisvader met zijn hond die het niet zo nauw nemen met hygiene, de sofaliggende tramreiziger die naar geen rede wil luisteren. Deze buitensporige asociale gedragingen brachten de GAS boete tot leven.
Dat deze nu te pas en te onpas moeten uitgeschreven worden, werd door de rechter in Haacht teruggefloten en met recht.

Het verhaal van de cafébaas en de zure buur komt in nagenoeg elke gemeente voor. Ook in Haacht, waar de zaakvoerder van Kaffee Claude zo nu en dan de politie over de vloer krijgt om de muziek stiller te zetten. "Het laatste pv hierover belandde bij de GAS-inspecteur, die besloot me een boete te geven", zegt uitbater Vincent Ten Hove. Hij trok naar de rechtbank en kreeg gisteren ­gelijk.

De politierechter verwees in zijn vonnis naar de "toenemende onverdraagzaamheid en de algemene verzuring" van de maatschappij. Bovendien stond op het pv enkel vermeld dat het lawaai dat de agenten hoorden "hinderlijk kan zijn" voor omwonenden. Er is geen decibelmeter aan te pas gekomen. "Nachtrust primeert boven de belangen van een café, maar dan moet het wel op een objectieve, aantoonbare wijze gemeten worden", aldus politierechter Luc Borin.

Dat was hier niet het geval en advocaat Daniël Gybels vreest dat het in de toekomst enkel maar erger wordt. "Dit soort willekeur van een ambtenaar die soms wel en soms geen GAS-boete uitschrijft, gaat leiden tot een hoop klachten van mensen." Goed dat er dan een gerecht is om deze willekeur recht te zetten.