Multicultureel samenleven, het kan

 Op zijn 25ste had Gerard Abboud een vrij interessant leven: een universitaire titel, industriële ingenieur, een veelbelovende job bij een multinational, economische ruggensteun van zijn familie, reizen naar waar hij maar wilde, en toch wist hij dat er iets ontbrak. Nu 66 jaar weet hij wat het was. Hij bracht het ver met de vraag : "Wat mankeer ik nog?" De eerste stap naar zijn zoektocht bracht hem in de Verenigde Staten, het land van 'hebal-weetal' dacht hij.  Daarna trok hij naar Engeland, hij kocht een auto in Duitsland en reed ermee naar Afrika. Hij zette zijn zoektocht verder en kwam ergens in Indië uit. Daar begon eindelijk iets te dagen. Hij trok zich terug in het budisme en eindigde als persoonlijke vertaler van de Dalai Lama.
Abboud woont nu in Argentinië en gaat daar waar de Dalai Lama hem nodig heeft in het Spaans. Hij leerde de Dalai Lama kennen in 1972. Hij schenkt ons een tasje Turkse koffie uit in zijn living in Belgrano. "Mijn ouders zijn van Syrië en orthodoxe christenen. Toen we naar Argentinië kwamen wonen, heeft mijn familie zich laten omdopen tot het katholieke geloof. Ik werd op 4 jarige leeftijd gedoopt. Toen ik de universiteit verliet, was ik een overtuigde agnost, een alles-beter-zelf-wetende believer. Agnosten kunnen geen dogma's aan, zij zijn areligieus en toch weten ze dat ze niet weten wat er is. De leegte die ik hierdoor voelde, moest ik opvullen, ik moest veranderen van levenswijze." Hij reisde naar het Noorden van Afrika en reed verder tot in Afghanistan waar hij kennis maakte met het budisme. Hij las op dat ogenblik het boek van de Russische filosoof Piotr Ouspenski. Toen besloot hij om naar Indië te gaan. "Het was in de jaren '60 en dat was toen in de mode. Indie was het spirituele land van de wereld." Hij bleef 14 in Nepal wonen. "In het begin vluchtte ik echt in het budisme, een wanhoopsdaad om die vretende leegte in mezelf te vullen, maar het spectisime van een ingenieur won het op de twijfel. Ik leerde de Tibetaanse taal om me met iets bezig te houden en toen werd ik toegelaten in het klooster zelf. Ik mediteerde toen 12 uur per dag."
Hij werd vertaler van de toeristen die het klooster bezochten, Engels, Spaans & Frans was geen probleem voor hem. Toen hij voor dit vertalingswerk in 1983 terug naar Buenos Aires kwam, ontmoette hij de liefde van zijn leven, Juana Loizaga, de organisatrice van het buddistische evenement. Met twee lama's richtte hij in Buenos Aires de Tibetaanse tempel op die nu reeds 25 jaar werkzaam is. Hij heeft er nooit spijt van gehad zijn ingenieurscarriere te hebben laten schieten. Toen de Dalai Lama voor het eerst naar Argentinië kwam in 1992, werd hij zijn officiële vertaler. "Dat houdt een grote verantwoordelijkheid in, de Dalai spreekt heel vlug en elk woord dat hij zegt is belangrijk en heeft zijn betekenis, en zelfs een dubbele betekenis. Hij gaf me al zijn vertrouwen en ik paste me vlug aan zijn ritme aan. Door mijn meditatieve kennis, kan ik mijn hoofd leegmaken en enkel zijn woorden een plaats geven. Je moet het eens proberen, je zal zien dat ook jij alles aankan met een beetje meditatie." Hij lacht vriendelijk en rustig en schenkt ons nog een Turks koffietje in.

bron: Clarin

De Dalai lama kiest voor vrije verkiezingen

De Dalai lama kondigde het einde van zijn politieke absolute macht aan. Hij wil nu, voor de politieke leiding van de Tibetaanse regering in ballingschap, vrije verkiezingen lanceren. china vertrouwt het niet en ziet in deze strategie een zet om de internationale opinie te misleiden. Tibet is reeds 52 jaar onderworpen aan China. Al zo lang zetelt de Tibetaanse regering, incluis parlement, in het buitenland, in ballingschap. De Dalai lama is niet alleen de religieuze leider van Tibet, ook de absolute politieke leider. Reeds sinds 1960 wil de Dalai Lama de grondwet van de regering in ballingschap veranderen om tot vrije verkiezingen te komen. De politieke situatie van Tibet zelf en de spanningen met China maakte dit moeilijk haalbaar.
Nu nog wordt de beslissing van de Lama met gemengde gevoelens ontvangen in Tibet zelf. Het Tibetaans buddisme heeft als traditie een absolute religieuze en politieke macht die bij de Dalai Lama ligt. Zij erkennen geen vrije verkiezingen, zij erkennen de goddelijke verwijzing naar een spirituele leider. Toch is de tijd rijp, vindt de Dalai Lama, om aan een democratie te werken op politiek vlak, zeker in de huidige globale politieke omstandigheden. De situatie rond democratie is in Tibet, toch onder de ballingen, anders dan in de rest van de wereld. Het is niet het volk dat opkomt voor meer democratie, het is de leider zelf die tegen de stroom in zijn volk met democratie wil leren omgaan.
"Ik doe dit omdat het op lange termijn goed zal zijn voor de Tibetanen, niet omdat ik ben moegestreden," zegt de Dalai Lama in Indie, waar hij woont. Sinds 1952 is hij aan de macht. Volgens China is de Tibetaanse regering in ballingschap een illegale politieke organisatie die door geen enkele andere soevereine staat erkend wordt.