Investeren in nieuwe jobs

Afrika komt vaak in de kranten. Niet direct met positief of goed nieuws. En toch vinden we signalen die op een nieuwe toekomst wijzen in het continent of sommige streken. In de 21ste eeuw is overal in de wereld een job zoeken, een lijdensweg. Zelf werk creeeren is niet alleen in Europa de boodschap, ook in Oeganda is dat het nieuwe project van de regering en van de wereldbank, die vaak wil investeren in kleine bedrijven en start-ups. 

Opvoeding is daar een sleutelwoord voor. Niet alleen in Europa is het nodig dat we onze jeugd weerbaar maken in het economisch en financiele systeem en hen leren om ondernemend te zijn. In Oeganda is dat ook in het onderwijsmodel ingeslopen. In het secundair krijgen nieuwe ondernemers de kans om hun kennis over te dragen aan de studenten. Het gaat over ondernemen, leiding geven en over probleemoplossend denken. 

Educate! is de naam van dit programma. In het lespakket zitten vooral spelletjes. Dit in de vorm van groepswerk. Ook de studenten weerbaar maken door in het publiek te spreken, is een hoofdvak. De studenten zetten kleine bedrijfjes op om in hun directe omgeving te testen. Daaroip wordt de klemtoon gelegd in wat hun gemeenschap nodig heeft. 'Oeganda is zeer jong van bevolking. Meer dan 70% van de bevolking is onder de 13 jaar. Elk jaar studeren er veel meer kinderen af die op de arbeidsmarkt terechtkomen en waarvoor geen werk is,' zegt de coordinator van het programma Educate! Emmanuel Kaylebi. 

De mooiste munt slaat munt

De geldbiljetkunst is nog steeds zeer actueel. In Europa en zeker bij de Noord-Amerikaanse dollar gaat het ons een beetje voorbij. De uniformheid is zelfs voor geld een afvlakking van de creativiteit.

Vandaag is het 25 jaar geleden dat er voor de EURO getekend is en de afbouw van de nationale munten in de EURO-landen verslapten. Iedereen kent nog wel de mooie briefjes van 20 en 50 Bfr.  Nostalgie.

Nu is er weer een 'oscar' te verdienen tussen de geldbiljetten en Argentinie is mee gerenomeerd. Dat werd tijd, want het geld in dat land is al lang vies en zeer lelijk. Zo lelijk dat kunstenaars er zelf maar iets moois van maakten. Nu ja, mooi...

 Tot de staat het heft weer in eigen handen nam en nieuwe briefjes maakten voor $500 en $200 Argentijnse pesos (respectievelijk 30 en 10 euro) briefjes die nog niet bestonden. Het hoogste was het biljet van $100 pesos, ofte 6 euro... Dat je daar niet veel mee kon doen, was wel duidelijk. Naar de supermarkt lopen met een kilo aan biljetten in je zak is niet erg handig.
Deze nieuwe biljetten van 500$ vallen dadelijk in de smaak van de bevolking en ook an de Societeit van de internationale bankbiljetten.
De Yaguareté (kleine jaguar) zoals het biljet in de volksmond wordt genoemd, is gerenomeerd. Het wedijvert met 11 landen om de 'oscar'.

TAGS

Het Gatibillete (kattenbiljetje) ook een vrolijke bijnaam, is fel gekleurd en vertoont heel wat informatie over het Argentijnse nationale dier dat in het Noorden van het land leeft. De concurrenten zijn Zwitserland, Engeland, Georgia en Zweden, om maar enkelen te noemen. In april kennen we de winnaar.

Kijk niet weg

Drie woorden die een wereld van verschil inhouden. Drie woorden die onze maatschappij kunnen veranderen. Dr. Miguel Lorente, Spaanse arts en professor in Medisch recht, legt uit dat het partnergeweld enkel kan opgelost worden door de maatschappij.
In Belgie sterven elke drie dagen een persoon ivm partner geweld: elke drie dagen.... 1 op 4 Belgen zien geen graten in seksueel geweld, uitdagend gekleed gaan is een excuus.... Harde werkelijkheid, harde feiten en wij? #Kijknietweg

Een bizonsteak op een terrasje in Brussel

En het woord is eruit: Njet aan de CETA.  Maandag was het ultimatum om de top van donderdag voor te bereiden. Brussel en Wallonie houden voet bij stuk: meer info of een NEE.

CETA, vous dites?

CETA, je hoort er weinig van, tot het op mislukken staat. Plots staan al de kranten vol over dit handeslakkoord en mag, of moet, ineens iedereen weten waarover het gaat. Dit handelsverdrag heeft een onderhandelingsperiode van jaren achter de rug. Niet altijd open en bloot, maar in de open pers, werd er vaak aandacht aan besteed. Het excuus van de tegenstemmers, dat het in het geheim werd afgehaspeld, is uit de lucht gegrepen.
Naast de meeste linkse partijen, zijn ook ONG's tegen dit Europees handelsakkoord. Het is reeds door de meeste nationale regeringen goedgekeurd, laten we zeggen: goedgekeurd door leiders die meer dan 500 miljoen burgers vertegenwoordigen. Dit verdrag wordt nu tegengehouden door een regio in Belgie die 3.5 miljoen Europeanen vertegenwoordigen. Om eerlijk te zijn, is dit niet echt democratisch.

Wat zijn de grote kritische lijnen, die de moeite waard zijn om te vernoemen?

• CETA is een open deur naar een geschillenregeling op maat van ISDS: opstellen van een arbitragehof dat de nationale regeringen overstijgt, maar wel onafhankelijk is. Een geschillenregeling op vlak van investeerder-staat, zonder de burger hierin te zien. ttz: de burger zelf kan geen geschil beginnen. (tenzij bij EU zelf)
• CETA is een oefening naar het grote handelsverdrag TTIP, handelsakkoord tussen de VS en Europa. 

De handelsakkoorden met ISDS geven buitenlandse investeerders namelijk de mogelijkheid om nationale wetgeving aan te vechten voor een extern tribunaal als ze menen dat die hun belangen schaden en vaak exuberante vergoedingen te eisen.Ping An deed dat met België en bijvoorbeeld Philip Morris klaagde Uruguay aan voor het invoeren van een strenge tabakswetgeving. Nationale sociale, consumenten- en klimaatwetgeving dreigen door CETA het voorwerp te worden van schadeclaims voor uitzonderlijke internationale tribunalen die enkel door buitenlandse investeerders kunnen gebruikt worden en die bemand zijn met privé arbiters wiens onafhankelijkheid niet voldoende is gegarandeerd. (11.11.11)

Daar knelt het schoentje: de investeerder-staat geschillenregeling ISDS. Hierdoor zouden mensenrechten, milieu en gezondheidsnormen van de nationale landen die deel uitmaken van dit verdrag, in het gedrang komen. Uiteraard kan men zeggen dat dit nu ook al gebeurd en als er handeslverdragen worden gesloten met Arabische landen , oa, men daar ook niet altijd de mensenrechten in stand houdt.  Hoewel deze landen geen nationale wetten kunnen aanvechten in landen waar ze hun producten willen verkopen.
Nadenken over dit verdrag, communiceren op een open basis met de bevolking, het is iets dat Europa nog niet rijk is, en dan krijg je acties zoals die van Wallonie nu, al of niet gestoeld op een oprechte bezorgdheid of een klein machtsvertoon, nu het mogelijk is.
lees meer

'Papier is geduldig'

De een van de oudste bibliotheek van de wereld opent terug zijn deuren. De zware ijzeren poort zal weer in zijn scharnieren kreunen. En de Marrokaanse zon zal weer schuin binnenvallen in de stille leeszaal in al-Qarawiyyin in Fez. In de 9de eeuw werd deze openbare bibliotheek door een vrouw gesticht. 'Het is alsof er een wonde is geheeld,' zegt Aziza Chaouni, de architect die de restoratie op haar nam. Aziza Chaouni is een monument van een architecte. Haar projecten zijn medicijnen tegen het geweld dat wij de planeet aarde aandoen. Ze is door de hemel gezonden, deze jonge creatieve vrouw.

De grote bibliotheek staat naast de grote moskee in Qarawiyyin, twee centra van wijsheid en anitieke culturele overleving. In de bib worden onbetaalbare collecties bijgehouden, kunstwerken van onschatbare waarde en belang in de archieven van onze planeet. In deze boeken ligt de sleutel verborgen van het machtsverhaal van onze beschaving. Sinds de 9de eeuw worden er geschriften opgeslagen, geschreven over of door de machtigsten der aarde. En de bib in Qarawiyyin was de eerste die helemaal openbaar was.

Vrede is een werkwoord

Deze nacht 12 uur middernacht in Belgie. Late namiddag in Cartagena, een historisch moment voor Zuid-Amerika, zeker voor Colombia. Vrede... we komen het niet alle dagen tegen. En zeker niet tussen twee grote kemphanen zoals de FARC en de Colombiaanse burgers.

Santos, de president van Colombia en Timoschenko, de leider van de rebellen, tekenen het einde van een 52 jarige oorlog. Het ging gepaard met een hele ceremonie. Velen Zuid-Amerikaanse leiders waren aanwezig. En nu ligt de uitdaging open om van de FARC een wettige politieke partij te maken in het land en het geweld om hun gelijk en financiele zaken te halen, voorbij.

Duurzaam, of blauw?

De redactie was aanwezig bij een receptie ter ere van het bezoek van de stichter van de 'blauwe economie' de Belg Gunter Pauli. Het principe waarop de blauwe economie gestoeld is, is op het principe dat nu heerst in onze wereld: wat slecht is is goedkoop, wat goed (gezond duurzaam) is, is duur. Volgens Gunter Pauli, de omgekeerde wereld. En ook dat vinden we terug in het onderzoek dat de Boerenbond en Bayer deden in 2015. Zij hielden een grote enquête naar wat de klant wil betalen voor gezonde voeding. De klant kwam er niet zo 'gezond' uit. Mensen willen meer betalen voor mooi fruit en groene, rode, kleurrijke groenten. Iets wat er niet uitziet, is tweede keus. En die eerste keus zal Bayer, nu met de patenten van Monsanti, de klant leveren. Duurzame landbouw wordt door zowel de Boerenbond als Bayer als 'duur' en niet economisch bestempeld.Maar hebben ze gelijk?

De paraolympics zijn begonnen

De Paraolympics zijn geopend in Rio met een record aantal toeschouwers: 78.000 mensen waren laaiend enthousiast om een nieuwe ploeg sporters te verwelkomen in Brazilie.

LHet is ook de eerste keer dat de Paraolympics in Zuid-Amerika worden gehouden. Er worden meteen enkele records gebroken: er nemen 4.350 sporters deel, 175 landen en 22 diciplines, drie keer record! In Londen namen er 4.237 sporters deel, uit 164 landen en een zeer licht programma van diciplines. In Peking waren er nog minder deelnemers, de Paraolympics zitten duidelijk in de lift. 

Ook op de Paraolympics zijn de Russen geweerd en dit als totaalverbod, in tegenstelling tot de OS zelf. Ook hier gaat het om de dopingscode die Rusland niet handhaaft. De disciplines die tijdens de 11 dagen in Rio zullen bekeken worden zijn: basketbal in rolstoel, atletisme, wielrennen,schermen in rolstoel, zaalvoetbal, judo, gewichtheffen, paardrijden, zwemmen, roeien, pingpong, tennis, schieten, boogschieten, rugby, zeilen, volleybal, triatlon en kayak. 

Trailer Paraolympics

Er zullen 528  medalles worden uitgereikt, onder .264 mannen en 226 vrouwen, en 38 gemengde teams. De mascote is een blauwe boom met groene armen, hij heet Tom en het is een eerbetoon aan Antonio Carlos Jobim, een van de schrijvers van het lied 'Garota de Ipanema' (de meeuw van Ipanema). Dit lied zal niet de officiele worden, wel het lied van de voetballer Ronaldinho 'Eu Sou do mundo, um vencedor': ik ben van deze wereld, een overwinnaar'

Er werken 25.000 vrijwilligers mee, er komen 2.200 journalisten kijken en 3.3 miljoen kaartjes zijn er verkocht, zelfs bijna meer dan voor de OS zelf. 

Wat leeft er in 't stad?

https://www.antwerpen.be/nl/overzicht/born-in-antwerp

Een Syrier in Argentinie

Hisham Abdul Hai komt uit Syrie. In 2011 kwam hij toe in Argentinië om te studeren als electronische ingenieur. Hij woont sindsdien in Bariloche, het ski-oord van Zuid Amerika en maakt satelieten.
Zoals velen immigranten in Argentinië, nam ook hij de gewoonte over om maté te drinken en doopte zichzelf om met een bijnaam: Mandala.

Wereldmuziek maakt de wereld kleiner

Het lied 'a better world´van Michael Jackson is al vaak een inspiratie geweest. Nirali Kartik en kartik Shah, als Maatibaani the world music band, geven er echt wel een andere dimensie aan. Zij spreken de wereld toe met hun muziek of met hun composities van liedjes met een betekenis.

'We zijn zeer diep geinspireerd door de gedachten van de mensen met een cross culturele achtergrond. We zingen overal hetzelfde, onze stembanden hebben een kleur, maar dat is de kleur van ons menszijn, niet van onze achtergrond.' Maatibaani wil de ideale wereld uitbrengen met hun muziek. Ze werken meestal met wereldmuziek die een diepe wortel heeft, een zware traditie. Deze muziek brengen ze samen met een laagje electronica. 'Het is voor ons een manier om verschillende geluiden te mengen, ipv conflicten te creeren.'
De twee zijn afkomstig uit Indie waar ze geschoold zijn in de Hindusti klassieke muziek. Zij oefenden hun stem en hun muziekgevoel als koorzangers. Nu brengen ze verschillende muzikanten samen via het internet en nemen zo een deel van hun muziek op, die ze dan vermengen met muziek van muzikanten aan de andere kant van de wereld. 'Het is vaak het lied of de melodie die ons de muzikanten laat vinden. In Louisiana heb je een duidelijke muziekarticulatie, die ons dan weer naar Afrika voert, een koor dat ooit heeft opgetreden met frenchbeat muzikanten. Van daar gaan we naar Canada, en eens de bal aan het rollen is, moeten we vaak muzikanten weigeren, of op een lijst zetten voor weer een ander stuk.'
We komen de muzikanten ook vaak gewoon op straten en pleinen tegen. Een fluitspeler voor zijn dagelijks brood, een gitaarstemmer in een muziekwinkel, een mama die voor haar slapende baby zingt, kinderen die een kareoke oefenen in de zomer, tijdens een picnic.'
Muziek kent geen taal, toch geen menselijke taal. Het overstijgt heel wat grenzen. Als je imagen neuriet op een bus in Tokyo, kent iedereen het lied. Ne me quite pas in de metro van New York, en je buurt neuriet stilletjes mee. Muziek brengt ons samen. En dat is wat Maatibaani doet, de wereld naar elkaar toebuigen, geniet van hun You Tube!


making off

Vrede is een werkwoord

Aanslagen, dreigingen, marsen, staatsgrepen, je slaat de krant open en de agressie druipt je ochtendkoffie in. Er is geen betere remedie dan onze koffieboy te volgen die deze morgen dit kleinoodje van een artikel op de vergadertafel legde: 'Vredesonderhandelingen Yemen hervat.'

Ismail Ould Cheikh Ahmed, een mond vol, is opnieuw begonnen met de onderhandelingen en de vredesbesprekingen. Yemen staat voor de cruciale keuze: 'stoppen met vechten of de totale teleurgang tegemoet gaan'. Ismail is een UN vredesman, ingezet om het conflict in Yemen te ontrafelen. Hij heeft zijn sporen eerder verdiend bij UNICEF, in het EBOLA project en in de ondersteuning van UN in Libie. Hij heeft een master in Human Resources van de Universiteit van Manchester, Engeland, economie van de universiteit van Montpellier in Frankrijk en Sociale politieke analyse van de graduaatschool van Maastricht. 'Yemen kan geen bloedvergieten meer veroorloven,' zegt Ismail in April. Toen sprak hij met de groep achter de President Abd-Rabbu Mansour Hadi en de Arab-led coalitie. 
Meer dan 6000 mensen stierven in het conflict en twee miljoen mensen ontvluchtten hun huizen. Sinds de wapenstilstand van April zijn er nog schermutselingen geweest, en Ismail drukt iedereen op het hart om hiermee te stoppen en de besprekingen af te wachten. De vredesbesprekingen in Kuwait werkten rond enkele sleutelposities: het terugtrekken van militaire en gewapende groepen, overhandigen van zware wapens en het aannemen van de uitnodiging van het politieke debat.
Het gevaar in Yemen is zoals in heel het Midden Oosten, de invloed van het extreme. Al Qaeda wil in Yemen een voet aan de grond krijgen. Verschillende generaals willen de vredesonderhandelingen een kans geven en beantwoorden klein wapengekletter her en der in het land niet meer met grote represailles.  Nu vraagt Ismail aan de strijdende partijen een 'doorslaggevende beslissing' te nemen. Hij begon de vredesonderhandelingen deze week opnieuw in Kuwait. 'Het wordt tijd om cruciale beslissingen te nemen die jullie echte intenties en nationale verantwoordelijkheden tegenover de Jemenieten weerspiegelen,' zo sprak Ahmed Ismail aan de delegaties van de regering olv president Abd Rabbo Mansoer Hdi en aan de Houthi rebellen. De toepassing van de resolutie 2216 moet ingevoerd worden. Deze resolutie vraagt een einde aan het geweld in Jemen zodat de vluchtelingenstroom gestopt kan worden en de mensen terug naar huis kunnen. Militaire connissies moeten erop toezien dat de zware wapens wederzijds worden ingezameld. Er moeten menselijke gangen komen, zodat de vluchtelingen zonder gevaar kunnen terugkeren naar hun regio's. 'Dit is de laatste kans die jullie krijgen om het vertrouwen van de Jemenieten te verdienen.'

Passioneel publiek of onsportief?

De Olympische Spelen is afgelopen. Voor sommigen triest, voor anderen een verrassing en vaak een boost voor de carrière van velen. Voor enkelen de kroon op hun werk en een prachtresultaat van hun afzien. Iedereen is het er over eens dat deze Olympische Spelen grenzen verlegden. Het publiek was mager, naar het einde toe werden de kaartjes bijna weggegeven. Het resultaat was merkbaar. Het publiek gedroeg zich niet altijd onpartijdig of sportief.
Bold, Phelps en onze Belgen schreven geschiedenis.

Hockey Goud of Zilver?

Deze avond de grote match in Rio: België tegen Argentinië. Voor de redactie GNK een speciale match. We zijn gehuisvest in het land van de vijand! Die vijand is best aangenaam. Geen kwaad woord over Argentinië, of onze koffie komt in gevaar. Onze koffieboy is dan ook de enige die deze middag, avond voor België en Nederland, zal supporteren voor de Leones, zoals de Argentijnse hockeymannen hier genoemd worden. Veldhockey is in het Spaans Hockey de hierba, letterlijk: gras of kruiden hockey. (ook wel 'wiet' maar dat is een ander verhaal).
De Red Lions hebben een mooi tornooi neergezet, meer dan mooi. Sinds de laatste wereldkampioenschappen werd alles op alles gezet op de olympische droom en die komt vandaag uit. Zilver of goud, wat doet het ertoe: de Red Lions zijn voor België reeds toppers!

Waar is da feesje!

De Belgische feestdag, de Ochtend van radio 1 geeft ons een voorbeeld van mooie radio. Puur Belgische muziek geeft dat extra kwaliteitslabel. De brieven van de opinieschrijvers maakt ons wakker met de boodschap: 'Belgie is zo lelijk dat het mooi is'. De politiek van Brussel roept iedereen op naar Brussel te komen. Zonder rugzak, zonder verdachte draadjes, met een bagage vol plezier en ambiance. 

Aan iedereen een plezierige nationale feestdag, onthaast vooral op een gezonde manier.

Kunst houdt onze wereld samen

  
De kunstwereld krijgt rake klappen. Subsidies vallen weg, de politiek keert zijn rug naar de artiesten.  Men hoort geklaag en geween en toch is kunst iets wat zelf de politiek niet kan doden.i De creativiteit is een onderdeel van vrijheid, het legt zich niet aan banden door subsidies of politieke steun, het leeft als een ragfijn net in onze maatschappij. Overleven zal het altijd. Ramsey Nasr (Nederlands-Palestijnse schrijver) legt dit uit in een artikel uit de Adacemie van Kunst. 'Het belang van kunst voor kinderen is groter dan ooit', is zijn betoog. En als politiekers daar geen oor of oog voor hebben, zijn ze het kind in zichzelf verloren. 

'Onze maatschappij zal niet meer bestaan zonder kunst. Wie op jonge leeftijd in aanraking komt met kunst, kan ervaren dat er een breder palet is dan de drie basiskleuren van zijn bestaan en dat de wereld niet stopt aan de voordeur. In een globaliserende wereld die steeds complexer wordt voor komende generaties, zijn zulke ervaringen noodzakelijk.’  

Drie vrouwen kunnen EU redden

Brexit is het zwaard van Damoclates boven Europa. Zolang UK ART 50 niet activeert, is en blijft het referendum een nationale zaak in het Verenigde Koninkrijk en meer niet. Het Parlement kan de nee aan EU nog steeds naast zich neerleggen, net zoals het referendum in Belgie voor de Oosterweelverbinding. Dat Cameron deze beslissing niet wil nemen, was duidelijk bij zijn ontslagbrief. Ook de mannen van het Leave-kamp komen waterachtig op de proppen met een boterbriefje van 'dat was nu niet echt de bedoeling'. Wie moet dan wel de brokken lijmen? 

De Vrouwen...

Theresa May

Ruth Davidson

Nicolas Sturgeon

Tikketak voetbal in de wind

Het stond in de sterren geschreven, Ijsland zou scoren. Met wie en met wat? Het is trouwens de eerste keer dat ze zich classificeren voor een belangrijk tornooi.'Always be yourself, unless you can be a viking, then be always a viking'
Vechters tegen de natuur, overlevers en solidair allen tegen de wind in. Op het ongastvrije eiland, wat natuur elementen betreft, hebben ze 16 verschillende namen voor de wind. Voetballen in openlucht is een uitdaging, voor beide teams: wind, sneeuw, regen zijn een speler meer.
Tot een international van Ijsland op het idee kwam om indoorhallen te bouwen en daar de jongeren in te trainen. Zij bouwden aan een strategie van aanval, zij leerden echt voetballen, ipv de bal defensief tegen te houden die de tegenploeg of de wind tussen de palen wilden krijgen.
Zo groeide de nationale competitie uit tot een echt trainingsveld voor Ijslandse jongeren. Zij zijn sterk in het Tiketak-voetbal. Korte ballen, samenspel, zoals een zaalvoetballer zijn werk afmaakt. En dat is wat nieuw of verrassend is in hun spel. De Engelsen hadden er geen weerwoord op, maar zij waren misschien door een ander feit reeds uit hun lood geslagen. Nog een klein detail: een topspeler in Ijsland verdient 4000 euro per maand... Spelen voor de eer, het werkt !
lees meer

Dieren verhuizen van kooi naar reservaat

Op weg van de haven naar de zoo

Buenos Aires sluit zijn 140-jarige zoo. Een zoo met een historische waarde, maar educatief slaat ze tegenwoordig de bal mis. Vandaar de beslissing. De dieren zullen hun kooi ruilen voor een open park of een natuurreservaat. De burgervader Horacio Larreta zegt dat de 2.500 dieren die nu gekooid zitten in de zoo, naar Argentijnse natuurreservaten zullen worden ondergebracht. De Zoo van Palermo (Buenos Aires) is 44 are groot en bevindt zich in de wij Palermo Bosque (de bossen van Palermo). Het zal worden omgevormd tot een ecopark en later dit jaar terug opengaan.

1904 de eerste neushoorn in Buenos Aires

Inkompoort J Dormael

'Het verhaal achter het ontstaan van de Zoo was het beschermen van soorten, en dat is achterhaald,' zei Larreta. 'Wat we moeten koesteren zijn de dieren, hun manier van leven, hun natuurlijke habitat, niet onze nieuwsgierigheid.'
Vele vogels zullen in het natuurreservaat in de stad, aan de rivier, vrijgelaten worden, daar kunnen ze aansluiting vinden naar hun habitat in Uruguay, Brazilië en Argentinië. 

Het ecopark zal een educatief park zijn om kinderen te leren omgaan met het milieu en dieren. Ook zal het een opvanghuis worden voor illegale dierenverkoop en mishandelde diersoorten met uitsterving bedreigd.  

Paviljoen door Belgische architect J.Dormael

De Zoo van Buenos Aires is mede gebouwd door een Belgische architect in de 19de eeuw. In zijn tijd was hij een vooruitstrevende en moderne zoo. Jules Dormael ontwierp enkele paveljoenen van de zoo en de omheining. Het park werd gebouwd op initiatief van de Argentijnse President Faustino Sarmiento, hij had educatie hoog in zijn vaandel.
Het boegbeeld van de dieren die achterblijven en waar moeilijk mensenrechten kunnen worden voor opgeeist, is Sandra de Oerangoetan. In 2014 besliste een rechter in haar zaak dat ze toch rechten had en meer vrijheid moest krijgen. Deze rechtzaak was aangespannen door een vereniging van vrienden van de zoo. Zij zagen Sandra wegkwijnen. In dit vonnis is dan ook heel het concept van de zoo herbekeken. De dieren die geen normale habitat hebben in Argentinie, zullen in de zoo blijven maar niet meer publiekelijk getoond worden.