CETA, vous dites?

CETA, je hoort er weinig van, tot het op mislukken staat. Plots staan al de kranten vol over dit handeslakkoord en mag, of moet, ineens iedereen weten waarover het gaat. Dit handelsverdrag heeft een onderhandelingsperiode van jaren achter de rug. Niet altijd open en bloot, maar in de open pers, werd er vaak aandacht aan besteed. Het excuus van de tegenstemmers, dat het in het geheim werd afgehaspeld, is uit de lucht gegrepen.
Naast de meeste linkse partijen, zijn ook ONG's tegen dit Europees handelsakkoord. Het is reeds door de meeste nationale regeringen goedgekeurd, laten we zeggen: goedgekeurd door leiders die meer dan 500 miljoen burgers vertegenwoordigen. Dit verdrag wordt nu tegengehouden door een regio in Belgie die 3.5 miljoen Europeanen vertegenwoordigen. Om eerlijk te zijn, is dit niet echt democratisch.

Wat zijn de grote kritische lijnen, die de moeite waard zijn om te vernoemen?

• CETA is een open deur naar een geschillenregeling op maat van ISDS: opstellen van een arbitragehof dat de nationale regeringen overstijgt, maar wel onafhankelijk is. Een geschillenregeling op vlak van investeerder-staat, zonder de burger hierin te zien. ttz: de burger zelf kan geen geschil beginnen. (tenzij bij EU zelf)
• CETA is een oefening naar het grote handelsverdrag TTIP, handelsakkoord tussen de VS en Europa. 

De handelsakkoorden met ISDS geven buitenlandse investeerders namelijk de mogelijkheid om nationale wetgeving aan te vechten voor een extern tribunaal als ze menen dat die hun belangen schaden en vaak exuberante vergoedingen te eisen.Ping An deed dat met België en bijvoorbeeld Philip Morris klaagde Uruguay aan voor het invoeren van een strenge tabakswetgeving. Nationale sociale, consumenten- en klimaatwetgeving dreigen door CETA het voorwerp te worden van schadeclaims voor uitzonderlijke internationale tribunalen die enkel door buitenlandse investeerders kunnen gebruikt worden en die bemand zijn met privé arbiters wiens onafhankelijkheid niet voldoende is gegarandeerd. (11.11.11)

Daar knelt het schoentje: de investeerder-staat geschillenregeling ISDS. Hierdoor zouden mensenrechten, milieu en gezondheidsnormen van de nationale landen die deel uitmaken van dit verdrag, in het gedrang komen. Uiteraard kan men zeggen dat dit nu ook al gebeurd en als er handeslverdragen worden gesloten met Arabische landen , oa, men daar ook niet altijd de mensenrechten in stand houdt.  Hoewel deze landen geen nationale wetten kunnen aanvechten in landen waar ze hun producten willen verkopen.
Nadenken over dit verdrag, communiceren op een open basis met de bevolking, het is iets dat Europa nog niet rijk is, en dan krijg je acties zoals die van Wallonie nu, al of niet gestoeld op een oprechte bezorgdheid of een klein machtsvertoon, nu het mogelijk is.
lees meer

Yanis, de sushi boy

Yanis 4 ever

De economische minister van Griekenland is niet meer, Leve de minister van economie. Varoufakis, de redactie kon juist zijn naam schrijven en nu moeten we weer een nieuwe aanleren. Toch is het de moeite om nog even stil te staan bij Yanis. Hij leerde de Europeanen nadenken. Iets wat Ierland, Portugal en Spanje niet gelukt is. De wieg van heel wat moderne wijsheden ligt in Griekenland, het zou niet verstandig zijn om zomaar rond hun visie heen te fietsen, zoals de Voorzitter van de Euro-muntraad  wil doen, Jeroen Dijsselbloem. 

Yanis is in de economie een oude rat. De politiek was een nieuw hoofdstuk voor hem. En als je dadelijk op de eerste bladzijde van je nieuwe roman de confrontatie aangaat met al je hoofdpersonages, schrijf je ofwel een bestseller of is schrijf je je na het tweede hoofdstuk reeds dood. In het geval van Yanis is het een beetje tussenin. Hij neemt afstand, treedt af, maar hij blijft zeker Tsipras' fluisteraar. 

Goed Nieuws in bange dagen

Goednieuws in bange dagen. De Chinese beurs krijgt een flinke deuk. Wallstreet ligt even stil en er staan 500 vliegtuigen aan de grond van een Amerikaanse Vliegmaatschappij. Het lijkt een draaiboek van Spooks!
In China verbieden ze de CEO's, directie en de eigenaars van bedrijven die meer dan 5% eigen aandelen hebben, om te verkopen. Hierdoor proberen ze om de beurscrash tegen te houden. De regering heeft de markt een grote injectie gegeven van cash geld, iets dat economen ook niet zo graag zien. 'Dat is een valse bescherming en duurt meestal niet lang,' horen we op Bloomberg TV van een Australische financist. De ijzerprijs duikelt naar beneden, op zijn laagste peil sinds zes jaar. Deze crisis kreeg al een naam, een paar uur nadat het begon: China's 1929. Het jaar van de grootste  Chinese depressie.
Verder werd het handelsovereenkomst getekend tussen Amerika en Europa. Griekenland was een mooie dekmantel en de meeste politieke partijen hielden zich gedeisd, zelfs de Piraten Partij zag het euvel pas als het te laat was. Een zwarte dag, zelfs voor de Goednieuwskrant, maar ...na regen komt zonneschijn en die spreuk is altijd waar!