Mensenrechten en respect

 Lyudmila Alexeyeva is en blijft een taaie tante. Met haar 80 lentes staat ze nog steeds op de barricade in Rusland en roept ze van de daken dat de rechten van de mens geen hol begrip mag zijn. Zij behoort tot de veteranen van de Russische dissidenten. Zij is archeologe, sprak reeds in de tijd van Stalin, gaf geschiedenisles in de Moscow Staatsuniversiteit die haar uitstootte en toen ging ze naar de handelschool voor metaalwerkers. De straf van de Universiteit kwam er nadat ze opkwam voor de verstoting van Joodse studenten.

Onder Krushchev voelden de dissidenten zich een beetje vrijer. Zij organiseerden discussieavonden in elkaars flat, Lyudmila was steeds van de partij. In 1965, toen Krushchev in ongenade viel, werden er vele intellectuelen opgepakt en trok de dissidentengroep terug ondergronds. Alexeyeva vocht voor eerlijke processen en een eerlijke berichtgeving in de media. Zij organiseerde petities als hulp voor de gearresteerden, hierdoor werd ze uit de communistische partij gezet en verloor ze haar job. "Ik kon mijn leven anders geleefd hebben," zegt ze,"maar ik kon en kan niet laten om te spreken over de waarheid. Als ik gezwegen had, had ik mijn zelfrespect en het respect van mijn kinderen verloren." In 1977 emigreerde ze naar de Verenigde Staten. Daar vocht ze door voor mensenrechten, terwijl haar man professor werd aan de Universiteit in de USA. Toen de Sovjet Unie collapseerde, kon Alexeyeva terug naar haar land, wat ze prompt deed. Sinds 1996 is ze hoofd van de Moskou Helsinki groep, een russische organisatie voor mensenrechten. Ze werd zelfs opgenomen in een commissie die raad geven aan Putin over mensenrechtenzaken. "Mijn taak is om er op toe te zien dat diegene die de macht hebben, de rechten van de burgers niet uit het oog verliezen."

En tot de dag van vandaag doet Alexejeva dat nog steeds.Ze kreeg vorige week de toelating van de burgemeester van Moskou om een mars te houden op 31 maart. Een mars georganiseerd door een zusterpartij van de organisatie voor mensenrechten van Moskou-Helsinki, werd afgekeurd. Alexeyeva zegt dat ze dankbaar is dat ze 31 maart mocht spreken op het Pushkin plein, ook al mocht ze niet in de straten marcheren. in de straten van de hoofdstad. De mars werd vorig jaar ook gehouden. Het is een protest tegen artikel 31 van de Russische grondwet over garantie van vrijheid om zich te groeperen.

Cuba vs USA

De voormalige president van de USA Jimmy Carter is donderdag op visite geweest bij de Cubaanse leider, Raul Castro. Het was een privé bezoek, zei Carter, maar hij gaf wel toe dat hij met Raul Castro een onderhoud had gehad, dit om de relatie tussen beide landen te verbeteren.
Het is zijn tweede trip naar het communistische eiland van de Caraiben na zijn historisch bezoek in 2002. "ik hoop dat we kunnen bijdragen tot een betere relatie tussen beider landen," zei Carter. De Amerikaanse pers vroeg of hij ook gesproken had over Gross, een Noord-Amerikaanse burger die in de gevangenis zit in Cuba. De 61 jarige Gross werd deze maand tot 15 jaar veroordeeld omdat hij illegaal internettoegang verschafte aan bepaalde groepen, incluis aan een Cubaanse Joodse groepering. Maar Carter zei dat er algemeen werd gesproken en niet specifiek over deze zaak.
Deze zaak had wel even voor verkoeling gezorgd. Obama had Cuba veroordeeld voor deze veroordeling. Gross werkte in Cuba voor een USA vereniging om politieke uitwisseling te promoten. Cuba zag dit werk als een aanval op hun ideologie en een ondermijning van de communistische revolutionaire gedachte die de regering in 1959 installeerde op het eiland.

Volgens de Verenigde Staten zette Gross enkel een internettoegang op voor Joodse groepen en zien zij dit niet als een misdaad. De relaties tussen de landen is na de uitspraak bevroren. Carter, zelf 86, reisde naar Cuba om Castro te spreken. Hij zegt dat ze over de relatie in het algemeen gesproken hebben. Carter wil ook praten met de Cubaanse dissident Yoani Sanchez, een blogger. Hij had ook contact met de Joodse leiders van Cuba en met de Katholieke Kardinaal Jaime Ortega, de Aartsbisschop van Havana. De Joodse leider, leidster, Adela Dworin, zei dat er niet gesproken werd over Gross. De Kardinaal zei dat Carter hem feliciteerde voor de verbeterde dialoog met Raul Castro, dat leidde tot vrijlating van meer dan 50 politieke gevangen.