Zuid Soedan vrij en vrolijk?

Zuid Soedan is nu officieel onafhankelijk. Er is een nieuw land geboren. Zij weg naar vrijheid is niet over rozen gegaan en het is nog de vraag of er zelfs madeliefjes in de knop staan om open te bloeien. De kogels en de hardnekkige tegenstand vliegen over de grenzen heen. Het is nu aan de Zuid Soedanese regering om orde op zaken te stellen en zich te laten gelden. Het is niet alleen optreden tegen de regering van Noord Soedan, ook inwendig moeten ze met verschillende stammen tot een vergelijk komen. Hopelijk krijgt Zuid Soedan een eerlijke kans. De onderlinge strijd tussen de stammen werden jaren lang aangewakkerd door de regering van Noord Soedan om zo het zuiden onder de knoet te houden. Deze druk valt weg, en het kan wel eens zijn dat ze elkaar zouden kunnen vinden om hun land samen uit te bouwen.

Financiële middelen hebben ze wel, het nieuwe land zou dadelijk een olielandje kunnen worden, hiervoor hebben ze de logistiek van het noorden nodig, een symbiose die wel eens vrede tussen de twee zou kunnen brengen. Veel van 'zou kunnen'. Toch is het goede nieuws dat het mogelijk is.

Er zijn nog andere veranderingen die goed nieuws zijn. De onafhankelijkheid zou de uitbouw van het onderwijs en de gezondheidszorg verbeteren. Het Zuiden werd steeds stiefmoederlijk behandeld door de regering in het Noorden, ook in de strategie om ze dom en gehoorzaam te houden. De eerste taak van de nieuwe regering van het nieuwe land is de verbetering van het onderwijs en de gezondheidszorg. Met het geld van de olie is er genoeg budget. Er zijn reeds plannen om nieuwe hospitaals te bouwen in afgelegen regio's. Nu is het nog zo dat op verschillende plaatsen de mensen tot 500 km moeten reizen voor ze het eerste ziekenhuis tegenkomen. Zuid-Soedan heeft de hoogste kind- en moedersterfte van de wereld. Van de 100.000 geboortes sterven er 2054 vrouwen. Van de 1000 kinderen die geboren worden, sterven er 102. De WHO zegt dat dit komt door de slechte distributie van de medische zorg. De eerste uitdaging van de nieuwe regering is dus werk maken van een degelijke gezondheidszorg.

De vrouwenorganisatie in Zuid Soedan is blij met de onafhankelijkheid. “Nu kunnen we eindelijk werk maken van een medische verspreiding in ons land. Er moet nu dadelijk werk gemaakt worden van 'vliegende dokters' en ziekenhuizen moeten gebouwd worden. Ik ben zo blij dat we het gehaald hebben en dat we nu het recht in eigen handen kunnen nemen.” Zegt Grace Joan, 26 en moeder van 5 kinderen, voorzitster van de vrouwenbeweging in haar regio, Zuid-Soedan. Dr. Olivia Lomoro, de secretaris van de minister van volksgezondheid van Zuid Soedan, is zich bewust van de grote uitdaging en is reeds bezig om deze toestand in kaart te brengen. Vooral preventie wil ze voorrang geven, preventief optreden tegen malaria, longontstekingen en diarree. Ook de ondervoede regio's wil ze in kaart brengen.

“De laatste 5 jaar, na de ondertekening van het vredesakkoord tussen Noord en Zuid Soedan, is de locale regering reeds begonnen om de gezonheidswerkers een staatsloon te geven. De regering is toen ook begonnen om essentiele medicatie te verdelen in de achtergestelde regio's. Vorige maand hadden we ons eerste medische symposium om de koppen van de verschillende sectoren die werken rond gezondheid bij elkaar te steken.” dit aldus Dr. Lomoro.

De prijzen van de medicatie is ook een probleem. Mensen kopen liever eten dan medicatie, zegt een plaatselijke apotheker in Juba. Lomoro verzekert dat er vlug in samenwerking met de WHO (Wereld Gezondheidsorganisatie) een training komt om meer personeel op te leiden. Vooral dokters en verplegend personeel is er nodig. Lomoro zegt dat er zo vlug mogelijk op dit gebied een verbetering merkbaar zal zijn.

Ondernemingsweek in Ghana

Het is ondernemersweek in Ghana, met de klemtoon op sociaal ondernemersschap. De Ghanese zakenman, diplomaat en politieker Dr. Ekwow Spio-Garbrah geeft ons een kijkje achter het werk van publieke service en ondernemen. Hij is de CEO van de CommonCommonwealth Telecommunications Organisation (CTO), met moederhuis in London, en hij is een van de Afrikaanse eminenten van de overheidsservice-dienst. Hij is een authoriteit op gebied van massa communicatie. Voordien was hij minister van onderwijs en minster van communicatie, in de Republiek Ghana, hij won net niet het voorzitterschap van de regeringspartij, Nationale Democratische Partij van Ghana. Dezer dagen is hij de officiele ambassadeur van het GEW/Ghana.
GEW/Ghana is de organisatie die de ondernemingsweek in Ghana organiseert. Global entrepreneurs week, in volle woorden. Spio-Garbhra houdt zich al jaren bezig met het zakenleven in zijn land. Landen zoals Ghana hebben een goede human resource basis maar ze vechten nog om op een hoger niveau uit te groeien, volgens Spio-Garbhra. "Mijn betrachting was om aan te tonen dat men een groot verschil kan maken als individu's die kennis en talent hebben, hun ervaringen delen met anderen. Economische groei moet men in verband brengen met nationale progressie en een betere kwaliteit van leven."
Ik heb pas later geleerd wat zakendoen is, ik ben nog opgegroeid in een milieu van een dominante staat die de economie dirigeerde. In de jaren 60 en 70 bezat de staat Ghana bijna al de fabrieken, zo een 300 tal, deze bedrijven werden spijtig genoeg, slecht beheerd, dit door misplaatste ijdelheid en inefficientie.
Ze liepen bijna allemaal op de klippen van het faillissement. In de jaren 80-90 moest Ghana deze bedrijven privatiseren van de Wereld Bank. Toen kwamen de ondernemers op de proppen. De laatste 20 jaar werd door deze ondernemers vooral gedacht aan de manier dat arbeiders en bedrijfsleiders en winst hand in hand konden gaan. De jeugd van Ghana is in deze ondernemingsomgeving opgegroeid, zij hebben een andere kijk op de dingen dan mijn generatie. We kunnen veel van elkaar leren. Als ambassadeur van de Global entrepreneurship Week wil ik dat vooral in de verf zetten."

Spio-G zegt dat er vooral nood is aan een gestructureerde opleiding voor ondernemers in Ghana. Er is nog geen enkel instituut waar je zakendoen kan leren, zeker niet voor het ondernemingschap op kleine schaal, juist dat is zo belangrijk in landen zoals Ghana. Er is nood aan het aanleren van business administratie, ontwikkeling en planning. Dit vind je wel op universitair vlak, maar in de lagere onderwijstakken moeten deze ook gegeven worden.
Er zijn mensen in Ghana die praten over ondernemen maar maar veel kennis is literair, er is niet veel ervaring bij. Dat is een gat in het onderwijs van Ghana. Er zijn mensen die het zakendoen geleerd hebben op eigen houtje, deze mensen zouden we deze week zeker in de kijker moeten zetten, zij kunnen een schat aan ervaring overbrengen. "Dat zijn echte ondernemers in mijn ogen. Om deze mensen hun kennis en ervaring te laten overbrengen, hebben we een dialoog nodig tussen politiekers, academici en zakenmensen. Toen ik minister van onderwijs was kreeg ik deze mensen niet rond de tafel, dat is nu wel mogelijk en ook mijn bedoeling.
We moeten werken aan de link tussen onderwijs en het zakenleven. Zelfs in de Verenigde Staten, waar ik 18 jaar leefde, is dit niet efficient geregeld, alleen op heel hoog niveau. Dat kunnen wij beter doen, omdat we van nul moeten beginnen en we geleerd hebben van Europa vooral."