Verzuring bekampen met een stuk chocolade

De kritiek die de Goednieuwskrant over haar krijgt, is vaak lachwekkend, soms zielig en soms bijtend als zuur. En toch is er in de maatschappij van vandaag nog plaats voor goed nieuws. Nieuws positief belichten geeft ook informatie door. De mensen in de media brengen die helpen in oorlogsgebieden heeft ook een nieuwsgehalte. Waarom zou dit minder verkopen dan de informatie over hoeveel bommen er gevallen zijn en hoeveel benen en armen er in de lucht vliegen? 
De zwarte en soms sensatie beluste nieuwsberichtgeving, zorgt voor verzuring of erger nog, voor gewenning, een immuun gevoel.  'Zet het nieuws af want het is toch waar weer over gruwelijke zaken.' Zou het niet nuttiger zijn dat men toch naar het nieuws luistert omdat de grote orkestleider Barenboim een gratis concert geeft ten voordelen van de vrede in Israel en Palestina? Dat hij een orkest heeft samengesteld met Israelieten en Palestijnen die samen musiceren en hierdoor elkaar leren kennen. Met veel ruzie en discussie, toch met elkaar kunnen praten zonder wapengekletter? Deze verhalen geven ook de info door dat er oorlog is in het Midden Oosten, maar geeft hoop weer, en ook dat is nieuws.
Nieuws is informeren, proberen zo objectief mogelijk een relaas van de feiten te geven. Het zijn juist die feiten die het soms al subjectief maken. Door deze feiten in een negatief daglicht te stellen, krijgen we allemaal het zuur. Door mensen aandacht te geven die processen beginnen voor spelende kinderen, voor een school over hun deur, voor de scouts die elke zondagmorgen teveel lawaai maken. Het zijn fait divers uit onze samenleving, waarvoor ik nog wel 100 andere faits divers kan vinden: de scouts die een tof kamp hadden, mensen in Wallonie die de Vlaamse scouts helpen bij het noodweer, een school die met hun schoolorkest naar het bejaardenhuis in de buurt trekken en een concert geven voor kerstmis. Wat is hier minder 'nieuws' aan dan een verzuurde man of vrouw die naar de rechter stapt voor een huilende baby? En toch verschijnt het laatste in de krant, en zijn de andere feiten kleine lettertjes in een blog. 

GAS boetes: Graag Anders Samenleven aub

 Toegegeven, de redactie is meer vóór dan tegen de GAS-boetes. Dit lijkt misschien tegenstrijdig met onze strijd tegen de verzuring. Maar wij vonden in deze benaming de kans op: Graag Anders Samenleven. Deze boetes kunnen een kans zijn om terug een signaal te geven aan diegene die het respect voor anderen verloren zijn of nooit aangeleerd hebben.  De hardste roepers mogen ongestraft verder roepen, terwijl de zwijgers of luisteraars gedwongen worden om nog stiller te zijn. Deze boetes nemen een deel van de sociale controle op die verdwenen is in de straten en op pleinen. De willekeur en het machtsmisbruik van diegene die GAS-boetes mogen uitschrijven, moet wel beperkt worden. Vandaar dat het betwisten van een GAS-boete ook een goede zaak is. En een politierechter in Haacht heeft hiermee deze week een baanbrekende uitspraak gedaan. GAS-boetes mogen de maatschappij niet verder verzuren.
Deze boetes zouden moeten dienen om mensen die naar niemand meer luisteren of die zonder controle doen wat ze niet laten kunnen, op hun plaats te zetten. Zowel de jonge bastaards als de oudere, zowel de huisvader met zijn hond die het niet zo nauw nemen met hygiene, de sofaliggende tramreiziger die naar geen rede wil luisteren. Deze buitensporige asociale gedragingen brachten de GAS boete tot leven.
Dat deze nu te pas en te onpas moeten uitgeschreven worden, werd door de rechter in Haacht teruggefloten en met recht.

Het verhaal van de cafébaas en de zure buur komt in nagenoeg elke gemeente voor. Ook in Haacht, waar de zaakvoerder van Kaffee Claude zo nu en dan de politie over de vloer krijgt om de muziek stiller te zetten. "Het laatste pv hierover belandde bij de GAS-inspecteur, die besloot me een boete te geven", zegt uitbater Vincent Ten Hove. Hij trok naar de rechtbank en kreeg gisteren ­gelijk.

De politierechter verwees in zijn vonnis naar de "toenemende onverdraagzaamheid en de algemene verzuring" van de maatschappij. Bovendien stond op het pv enkel vermeld dat het lawaai dat de agenten hoorden "hinderlijk kan zijn" voor omwonenden. Er is geen decibelmeter aan te pas gekomen. "Nachtrust primeert boven de belangen van een café, maar dan moet het wel op een objectieve, aantoonbare wijze gemeten worden", aldus politierechter Luc Borin.

Dat was hier niet het geval en advocaat Daniël Gybels vreest dat het in de toekomst enkel maar erger wordt. "Dit soort willekeur van een ambtenaar die soms wel en soms geen GAS-boete uitschrijft, gaat leiden tot een hoop klachten van mensen." Goed dat er dan een gerecht is om deze willekeur recht te zetten.