 |
| Waar blijft de grote EU smurf ? |
Europa is aan een hervorming toe. De Europeanen, jij en ik, roepen om een transparantere en duidelijkere Europese Unie. Deze roep om meer Europa is niet in dovemansoren gevallen. Er zijn
parlementariërs die dat inderdaad willen en verdedigen. Zoals de Duitse
Schultz die Europa veroordeelde voor het verbreken van het
Schengen-akkoord en het beperken van het vrije transport van Europa-onderdanen. Dit
werd ingegeven door nationale regeringen en niet door de Europese
gedachten. Europa mag deze nationale wensen niet teveel volgen, vindt
hij. “Europa is het sterkste wanneer het de mensen verdedigt en niet de
nationale regeringen. De agenda van Europa moet vooral de mensen
centraal stellen, als we verglijden naar een nationale
papengaaien-gesprek, verliest EU zijn sterkte en mist het zijn doel.” De meeste verkozen EU parlementariërs weten dat hun kiezers niet nationaal zijn. De politieke Europese partijen bestaan uit verkozenen vanuit verschillende landen, nl 7 om juist te zijn. Zij kregen tenslotte hun mandaat van deze kiezer en niet van de nationale beleidsmakers. Ze willen onder dat juk uit, maar er is nog veel werk aan de winkel. Ze hebben ook niets meer te
zeggen op nationaal gebied in hun land van herkomst. Alleen als het goed uitkomt voor nationale regeringen, worden hun richtlijnen overgenomen.
