Maggiblokjes in de soap Belgium?

 Belgie is nog niet aan een nieuwe regering toe. De afscheidnemende doet rustig verder. Achter de coulissen worden beloftes en postjes verdeeld, Je kan niet  dadelijk van een nieuwe politieke wind kan spreken. Toch zijn we hoopvol. Als niet-politiekers het roer in hand nemen, komen we er misschien ooit nog eens uit. Beroepspolitiekers zijn nu eenmaal professionele zetelstofeerders en dat zal niet veranderen zolang zoontje of dochter lief de fakkel over neemt.

Vandaar is het fenomeen Maggie zeker het overwegen waard. Zij heeft een goed imago in heel het land en heeft zich bewezen met een deel van het budget van haar ministeriele dienst terug te geven. Iets wat in Belgie nog nooit gebeurde. Libre Belgique en de VRT praten reeds open over haar kandidatuur als premier. Zij is wel van een partij die zwaar status quo gebleven is, tijdens de laatste verkiezingen, terwijl ze reeds op hun laagste punt stonden. Komt het dan wel geloofwaardig over, kan haar premierschap democratisch uitgelegd worden?

Aan ons koffiemachine deze morgen, waren de meningen verdeeld. En de hoofdredacteur had een praktische oplossing: 'democratie, komaan jongens, in tijden van crisis, wie gelooft er dan nog in democratie. De harde hand moet terug orde op zaken brengen.' En daar heeft Maggie wel talent voor. De dienst migratie is helemaal uitgemest en er zijn niet teveel morrende stemmen opgestaan, laat staan stakingen. De eerste ingrepen waren hard en misschien wel meedogenloos, maar ze bleken wel resultaat te hebben.

Nu kan ze misschien Didier Reynders, Di Rupo en De Wever op hun plaats zetten en de lijnen uittekenen die een geordend Belgie zou kunnen volgen. Maggie, het is lekker in de soep, waarom dan niet een deugd in de soap Belgium?

Slagroom van 90 miljoen euro van Maggie

Bij migratie kan men moeilijk om Maggie. Zelfs met een slagroom en ketchup op haar gevel, bewaart ze haar kalmte en strijd ze rustig verder. De slagroomattact wijst op ontevredenheid, toch hoort men van haar veel meer lof dan wrevel. Uiteraard doet een minister, eigenlijk niemand, goed voor iedereen. Er zullen altijd mensen uit de boot vallen. Maar als je je best doet en je verandert de modderstroom, is er verbetering in zicht. De Staatssecretaris voor Asiel en Migratie Maggie De Block (Open Vld) komt nu weer met een krachttoer in de pers: zij geeft een deel van haar budget terug. 90 miljoen euro krijgt Di Rupo terug uit het budget 2013. Dat kan omdat het opvangbeleid een pak minder duur is geworden.
Maggie krijgt kritiek voor haar 'fascistische' houding, haar te strenge rechtlijnigheid tijdens het beleid van migratie. Toch horen we minder uit de hoek van het personeel. De druk zou minder zijn en er worden heel wat dossiers vlugger afgewerkt door structurele veranderingen. Sinds de maatregelen van de Open Vld-excellentie de acute opvangcrisis hebben opgelost, worden er geen asielzoekers meer naar de OCMW's gestuurd. Ze blijven nu binnen het gewone opvangnetwerk. Tegelijk zijn de procedures eenvoudiger en is de doorlooptijd fel ingekort.

De lijst met veilige landen en ontradingscampagnes in enkele herkomstlanden hebben het aantal nieuwe asielaanvragen aanzienlijk doen dalen. De Block heeft het onderzoek van asielzoekers om medische redenen versneld en de voorwaarden beperkt tot levensbedreigende ingrepen. Ten slotte zijn de voorwaarden voor gezinshereniging verstrengd.