Zuid-Amerika in nieuwe startblokken

Presidentiele staf Argentinie van Cristina 

In Frankrijk wint LePen regionaal, een teken aan de wand. Het uur dat verwijst naar 5 voor 12 in Europa. Langer negeren kan echt niet meer, fluistert de publieke opinie in Europa. 

Weekeinde der stemgangers, deel III, Argentinie

Ook in Argentinie, thuisland van De Redactie, wordt er gestemd. De redactie kijkt lijdzaam toe. Wat gaan de Argentijnen kiezen? Op Messie of Tevez kunnen ze voorlopig niet stemmen, hopelijk kennen ze iets over de presidentskandidaten, ook al spelen ze geen voetbal. Na de stemronde is het toch weer de sport die de bovenhand haalt: Rugby! De Puma's spelen in de halve finale tegen de Walabi's. Voor de kleine rugby natie een hele eer en er is hoop op winst ...

Ook hoop op winst bij de drie grote presidentskandidaten: Scioli (regeringspartij) Massa (half regeringspartij) en Macri, ex voorzitter van Boca Juniors, dé voetbalploeg van Maradona. Wie wint zal zijn beloftes 'moeten' nakomen. 


Deze verkiezingen staan meer in het teken van het afscheid van de zeer emblematische presidente van Zuid-Amerika: Cristina Fernandez de Kirchner, die van Kirchner, vrij vertaald. En haar beleid kan je best omschrijven als....

Vingerwijzend...

Met de V van Cristina

En haar zeer speciaal hollywood talent

The seventh son is een geschenk uit de hemel

De president van Argentinië, Cristina Kirchner, werd vorige maand meter van een Joodse jongeman, de zevende zoon van het gezin Tawil. Deze wet bestaat sinds de jaren twintig in Argentinië, en werd nu na 100 jaar terug afgestoft en toegepast.

Ook bij ons, België en Nederland, wordt de zevende dochter of de zevende zoon in lijn, zonder geslachtsverandering, als Koninklijk petenkindje ingeschreven. Dit gaat terug naar een zeer lange traditie uit de 17de eeuw. In de eerste doopregisters die men terugvond uit de 16de eeuw, zag men een speciaal merkteken naast elke zevende zoon in rij. Veel informatie is er niet over te vinden. Toch is het duidelijk dat de kerk deze zevende zoon al lang onder zijn vleugels nam. Vanaf de 17de eeuw kwam er een koninklijke bescherming bij. 

In 1920 werd het presidentiële peterschap gestemd bij wet in Argentinië, dit om het folkloristisch bijgeloof in te dijken. Vele migranten van Europa en Joden uit Rusland brachten de gewoonte mee dat de zevende zoon een weerwolf zou worden. Dit is niet helemaal juist, volgens literatuur zou het de zevende zoon van de zevende zoon zijn die speciale krachten krijgt. Om deze kinderen in kaart te brengen, stippelde men in de kerkelijke registers de zevende zoon (dochter) aan om hen en hun nageslacht te kunnen volgen.

Swaps tussen China en Argentinie

De Centrale Bank van Argentinie kreeg gisteren een hulpinjectie voor haar economie van de Chinese Bank. Er werd aan equivalent van $814 miljoen in Chinese yuan gestort. Argentinie en China tekende een swap akkoord in juli dit jaar. Deze betaling is de eerste in rij en zeer welkom op dit moment, aangezien Argentinie zonder dollars zit om uit of in te voeren. 

Deze Chinese yuan zijn uiteraard enkel geldig voor de in en uitvoer met China, de enige in en uitvoer die in Argentinie nog vlot mogelijk is. 

Argentinie swapt voor hetzelfde bedrag aan Argentijnse pesos naar China, een bedrag van AR$6.9 biljoen Argentijnse Pesos. 

Verloren kinderen, gewonnen kleinkinderen

De militarie periode van Argentinie ligt nog steeds niet in het verleden, laat staan dat ze deze periode laten rusten. Het zorgt nog vaak voor zeer emotionele momenten. De laatste jaren worden gewezen generaals en ministers achter slot en grendel gezet voor hun medeplichtigheid, hun zwijgen of hun daadwerkelijke medewerking aan misdaden tegen de mensheid. 

De 'Oma's van Plaza de Mayo' of de 'Zotte Omas's' zoals ze in Nederland genoemd worden, werken nog elke dag aan het opzoeken van hun kleinkinderen die als baby's ter adoptie werden aangeboden in heel Zuid-Amerika en meestal aan militaire families. Zij hebben een hele database van DNA van familieleden waar kinderen met twijfels over hun identiteit langs kunnen komen en hun DNA laten onderzoeken. Geregeld komen nu mensen van 30 tot 38 jaar langs die te weten zijn gekomen dat ze geadopteerd zijn. Meestal komt dit aan het licht na de dood van de pleegouders, soms van 1 van deze pleegouders of bij het optreden van ziekten en donorschap naar familie toe.

Protest van de Zotte Moeders en oma's

De meeste adoptiekinderen uit die periode komen nooit te weten dat ze geadopteerd zijn. Dit vooral omdat het voor een zware psychologische last zorgt: zijn je pleegouders medeplichtig aan de moord op je ouders? Een zeer zware levensvraag.

Het goede nieuws komt uit de hoek van het Ministerie van Mensenrechten, nu geleid door Estela Carlotto, een Oma van Plaza de Mayo, die haar kleinzoon terugvond na 36 jaar. Haar dochter, gehuwd met een terrorist (Montenero) uit de jaren 80, was in verwachting toen ze gearresteerd werd. Haar familie was van haar zwangerschap nog niet op de hoogte. Een vriendin in gevangenschap meldde later aan de familie dat Laura Carlotto bevallen is in het militaire ziekenhuis en dat haar zoon (Guido) werd opgenomen in het adoptieprogramma. 

Oma's en moeders in protest voor verdwenen kinderen

Carlotto, oma van 'Guido'

Estela werd lid van de Oma's van Plaza de Mayo, zij liep elke donderdag mee op het plein in een stil protest voor de ontvoering van haar dochter en na dit tragische nieuws, voor de hereniging met haar kleinzoon. Zij moest wachten tot gisteren, 36 jaar later, voor ze haar kleinzoon in haar armen mocht drukken. "Voor mijn dood wilde ik dit nog meemaken, nu ben ik de gelukkigste vrouw op de wereld. Toen ik 'Guido' zag, zag ik terug in de ogen van mijn dochter."

Meisjes die in verwachten waren, en gearresteerd werden, werden in leven gehouden tot 5 uur na de bevalling. Daarna werden ze geexecuteerd. De babies werden dan opgenomen in een adoptieprogramma. Bij de geboorte, gaf Laura Carlotto haar zoon de naam Guido naar haar vader, daarna kreeg de kleine Montoya (naam vader) een nieuwe naam die hij nu draag: Ignacio Hurban. 

De jongeman twijfelde aan zijn identiteit, en ging naar de DNA databank van de Abuelas de Plaza de Mayo, daar vonden ze een match met Carlotto, de directrice van Mensenrechten in Argentinie. Ignacio is een bekende jazz musikant. Hij is getrouwd en is nog steeds kinderloos, een van de redenen is zijn onzekerheid over zijn afkomst. 

Guido is een van de 114 kleinkinderen die reeds teruggevonden en geidentificeerd zijn uit een lijst van 400. 

Ook de oma langs vader's zijde, Montoya, Hortensia, heeft haar kleinzoon herkent als 'een sprekende kopie van mijn zoon Walmir'. Hortensia, 91 jaar, reisde de 1.800 km om haar kleinzoon te zien, zonder problemen. 

Economie, ver van jou bed?

Economie, het houdt ons allemaal bezig. Van de kleinzoon & -dochter die van opa en oma een centje krijgen voor hun spaarpot, tot de CEO van de grootste multinational op onze planeet. Buffet en Freire, als topbeleggers, nemen elke verse literatuur over dit onderwerp door alsof het bestsellers zijn. Niet al wat geschreven wordt, is een bestseller. Slechts 1 maar om de 20 jaar verschijnt er een boek dat alle denkers ter wereld bezighoudt.  Het einde van de geschiedenis (1992) van Francis Fukuyama, is er zo een. Het handelde over de triomf van het liberale kapitalisme na de val van de Berlijnse muur. Het vervolg op deze theorie kwam er van Samuel Huntington in 1996,  het verlies van de beschaving. Dit boek voorspelde de confrontatie met het islamitisch-extremisme en de aanslag 9/11. In 2014 kwam het boek van Pikkety Thomas, de Franse econoom. Hij schreef een lijvig boek van bijna 700 pagina's, waarin hij probeert aan te tonen dat de ongelijkheid en concentratie van rijkdom terug op het niveau is van de negentiende eeuw. 

Dat er +/- 20 jaar tussen ligt, is normaal. Economie heeft te maken met maatschappelijke ontwikkelingen en sociologische evolutie. Elke generatie heeft er zijn eigen inzicht in, en een generatie duurt 25 jaar. De theorie van Pikkety is niet dadelijk hot news. Het boek beschrijft wat er gaande is in de wereld. De Occupy beweging is al een paar jaar op gang. En zij spreken over 1% van de bevolking die al het geld van de wereld in handen heeft. Toch werd Piketty door dit boek een economische rockster. Het boek handelt niet alleen over het onderwerp van de Occupy, het verandert ook je economisch denken als je het leest. Economische ongelijkheid is het de uitdaging van de 21ste eeuw. Iedereen weet dat het niet meer zou mogen, dat het anders kan, en toch neemt de polarisatie toe.

Overstroming in Argentinie

 Twee dagen na de ramp in La Plata, in Argentinië, komt de hulp echt op gang. Sinds het eerste uur waren er reeds veel mensen op de been om mensen in de hoogste nood te helpen. De wijk die het meeste te verduren kreeg, is een wijk van gegoede burgers. Velen hebben in hun garage een kano liggen die dadelijk werd boven gehaald en waarmee men buren kon evacueren. Anderen liepen met oudere mensen in hun armen naar hoger gelegen delen in de stad. Diezelfde nacht nog, zag men mensen de kathedraal in de hoofdstad, Buenos Aires, benaderen met materiaal om mensen die alles verloren waren te helpen. De kathedraal waar Paus Fransiscus kardinaal was, kwam na een paar uur na de ramp helemaal tot leven. Jongeren kwamen er toe om het materiaal te sorteren, firma's gaven vrachtwagens om het transport (+/- 60 km) te organiseren. Scouts van overal staken hun handen uit de mouwen. Overal in de stad Buenos Aires ontving men kleren, drinkbaar water, javel, matrassen en dekens. ONG's riepen hun leden op om inzamelingen te doen en deze goederen dit weekeind in La Plata uit te delen.

Patagonie

In het gouden spoor van Patagonië, een boek over het mystieke Patagonië. Het onbekende stukje einde van de wereld. Daar waar mensen en pinguïns vechten om te overleven. De thuisbasis van de Argentijnse Presidente, het geliefde oord van mensen op zoek naar desolate rust. Een stukje land van niemand. Van emigranten ver van huis. Een eiland van rust in een koud en guur klimaat. De thuisbasis van de walvis en de Patagonische gans.

'Soms heb ik de indruk dat Europeanen de streek beter kennen dan de Argentijnen zelf. De meeste aanknopingspunten heb ik dan ook van Europese reizigers uit Patagonië gekregen. Zoals het verhaal van een Franse advocaat die Koning werd in Patagonië, of de Volga-migrant die uit heimwee naar de kou van zijn moederland, het gure Patagonië opzocht. Patagonië zit vol verhalen, tegenstrijdigheden, harde ongepolijste werkelijkheid. Het is nu nog steeds een streek waar niet iedereen zomaar kan emigreren. Het zelfmoord cijfer is enorm hoog en niemand vindt er een sociaal of antropologische reden voor. Het leven is er hard, Patagonië, het einde van de wereld, het einde of een nieuw begin.'Rein Remaut

Zuid Amerikaanse handelsunie

In Zuid-Amerika heb je ook een handelsunie, Mercosur, te vergelijken met de voorlopers van de Europese Unie, de Benelux of de EGKS (Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal). De harde kern zijn Brazilie, Argentinie, Uruguay en Paraguay. Na de afzetting van de president in Paraguay, heeft Argentinie het voortouw genomen om Paraguay te vervangen door Venezuela. Deze week is de kogel door de kerk, Hugo Chavez's land is nu een volwaardig lid van de Mercosur. De toetreding van Venezuela tot deze handelsunie zet, volgens Chavez, het land in het juiste historische perspectief. Deze toetreding zal meer dan 240.000 jobs creëren, gaat Chavez verder in de lange persconferentie die hij hield voor hij naar Brazilië reisde voor de officiële toetredingsceremonie.  In december zal er een fonds vrijkomen van meer dan $500 miljoen voor kredieten voor private en publieke Venezolaanse bedrijven. Dit zal de productie van het land ten goede komen.
De Mercosur staat vooral in voor een open markt tussen de lidstaten. Hierdoor wordt de in- en export bevorderd tussen Venezuela en de andere lidstaten, Brazilië, Uruguay en Argentinië. Deze handelsunie werd opgericht in 1991, het bevordert vooral de onafhankelijkheid van de regio tegenover de rest van de wereld. Als handelsunie staan zijn sterk tegenover andere economische mogendheden. Naast de kernlanden zijn er ook geassocieerde landen, zoals Chili, Bolivia, Peru, Ecuador en Colombia. Mexico en Nieuw Zeeland zijn observators.

Lessuis kijkt naar de Argentijnse zon

Studenten van elektromechanica van de Lessius Hogeschool werken momenteel mee aan de constructie van een zonneboiler in het Argentijnse Humahuaca.
Humahuaca ligt in de gelijknamige canyon (Patriomonium van de Mensheid) in het noordwesten van Argentinië, op 3000m hoogte. Het telt 6000 inwoners, hoofdzakelijk van Indiaanse oorsprong. De zon schijnt er bijna permanent het hele jaar door, maar ’s nachts kan het er zeer koud zijn. Het maakt van Humahuaca een van de beste plekken op aarde om van zonne-energie te genieten.
lees meer