Samson en Delilah

In Israël is de archeologie nog maar met mondjes maat toegelaten. Er zijn twee groepen: zij die willen bewijzen dat het Nieuwe Testament een geschiedenisboek is en zij die het in het narratieve willen houden. In welk kamp wie zit, is soms onduidelijk. Daar tussen bestaat er een grote grijze zone. Ook het oude testament, dat een boek is van de Joodse religie (of gelijklopend) heeft vele geschiedkundige feiten, die men liever transcendentaal wil houden en niet echt als een krant van toen wil beschouwen. Voor Joodse en christelijke archeologen in Israël is er nog veel werk, zowel op bureaucratisch gebied als op opgravingsgebied. Als er dan een ontdekking openbaar wordt gemaakt, is het de vraag of het echt is, of meer is om de andere te plagen. Wat er ook van zij, ze hebben er een ontdekking gedaan. Er werd een muntstuk gevonden uit de 11de eeuw voor Christus. De afbeelding spreekt zeker tot uw Bijbelse verbeelding: een man met lang haar in strijd met een leeuw. De munt werd gevonden bij de Sorek Rivier, voorheen de grens tussen het oude Israël en de Filistijnen, zo een 3100 jaar geleden.
De afbeelding op deze munt bewijst dat Samson (en Delilah) echt bestaan heeft, volgens de professoren van de Tel Aviv unif: Shlomo Bunimovitz en Zvi Lederman. Zijn lange haar en zijn strijd met de leeuw waren (zijn) legendarisch.

Gladiatoren school in Oostenrijk

Een groep van Oostenrijkse archeologen heeft de ruines gevonden van een oude Romeinse gladiatorenschool. Zij gebruikten radartechnologie. Met de computersimulatie brachten ze de archeologische vondst tot leven. Het zou een ruine zijn uit de derde eeuw. In deze gladiatorscholen trainden de Romeinen hun gladiators om ze voor te bereiden op de gevechten in het Colosseum in Rome. De vondst brengt heel de archeologische wereld in opschudding, het is een sensationele ontdekking. Er zouden 100 zulke scholen verspreid over Europa gebouwd zijn. Dit is de eerste die gevonden is.
Het team die deze school vond, bestaat uit historici geologen, archeologen en IT specialisten. Het Ludwig Ludwig Boltzmann Instituur van Archeologie van Oostenrijk deed de coördinatie.

Dit zijn de computerbeelden van de simulatie met gegevens van radartechnologie

De maquette die de geleerden maakten toont de slaapcellen, badruimte, trainingshall met verwarmde vloer en een kerkhof.

In het Romeinse park Carnuntum in Oostenrijk, werd reeds geruime tijd gezocht naar ruïnes. Toen de school werd geïdentificeerd, was het hek van de dam. In het park werd ook amfitheaters gevonden. Heel de ruïne ligt ondergronds. Zoals in alles heerst er ook in de historische en archeologische wereld een wedijver. Deze vondst zou de Ludus Magnus school in Rome overklassen in alle toonaarden.

Deze site zou meer gedetailleerd zijn en er zouden meer accesoires intact zijn, zoals de dikke houten paal in het midden van de trainingshall die werd gebruikt als onoverwinnelijke vijand. Het kerkhof is ook tot in de details bewaard gebleven. Het geeft aan de historici een schat aan informatie. Dit kerkhof werd gebruikt voor de gesneuvelde gladiatoren tijdens de training.
Nu is het de bedoeling dat de archeologen alles blootleggen, en een inventaris maken van schilden, wapens, gebruiksvoorwerpen ed. dit van mensen die vochten voor hun leven, 2.000 jaar geleden, en dit voor het plezier van een handvol.

Carnutum, het park waar de school gevonden is, was de Romeinse hoofdstad van de provincie Pannonia, die zich uitstrekte van Oostenrijk, Croatie, Servie, Slovenie, Slovakije, Bosne, Hongarije en Herzegovina. Caesar Augustus was toen de Keizer van Rome, en deze school bestond 27 jaar voor en 14 jaar na de geboorte van Christus. Het was ook het hoofdkwartier van het XVde legioen Apollinaris. Een gladiatorenschool was ook een gevangenis, het was dus dik ommuurd en had hoge veiligheidsfaciliteiten. De gladiatoren waren vaak veroordeelde criminelen, politieke vijanden, oorlogsgevangen. Zij werden gedegradeerd van 'mens' tot 'slaaf'. Een slaaf had geen ziel, geen intelligentie en emoties, zij werden beschouwd als dieren. Als een gladiator verschillende gevechten overleefde, kon hij een status kweken van superstar en kon het volk zijn vrijheid vragen. Het was enkel de Caesar die de vrijheid kon toekennen. Het woord gladiator komt van het latijdn gladius: zwaard. Gladiators kozen vaak hun eigen wapens, maar het zwaard was het meest prestigieuze. Zij leefden op een hoog energie dieet, wel gebalanceerd: bonen, granen, gedroogde vruchten en noten. De gladiatorshows bereikten hun hoogtepunt in de 1ste eeuw voorChr. tot de 2de eeuw naChr. Tijdens de opkomst van het Christendom waren de gladiatorenspelen enorm in trek. Dan ging het niet zo zeer om een evenwaardig gevecht tussen gladiatoren, wel over het afslachten van christenen, vrouwen kinderen ouderen en ongetrainde mannen.

Een russische prinses

Archeologen vonden in 1993 een mummie van een jonge vrouw in het Plateau Ukok in de Russische streek Altai. Dit plateau ligt naast de grens van Mongolie. De mumie van de vrouw met een tatoo op haar schouder, werd beroemd als de prinses van Altai. Wetenschappers van Novosibirsk zeggen dat de doodsoorzaak nog steeds een mysterie is. De mumie is 2.500 jaar oud. 

In juni 2010 werd de vrouw onderzocht met een MRI. Volgens de Pravda was dat de eerste keer dat een mumie werd onderzocht door een MRI scanner in Rusland. Sindsdien werken experten verder aan het ontrafelen van dit mysterie. Volgens de Russische Academie van Wetenschappen zouden er deze maand resultaten worden gekend gemaakt.

"De doodsoorzaak zal wel steeds een mysterie blijven, dat kunnen we niet meer achterhalen aangezien er geen hersenen en geen andere organen beschikbaar zijn," zegt Letyagin van RIA Novosti, onderzoekscentrum. De prinses van Ukok zou niet aan een lichamelijk letsel gestorven zijn. Haar schedel is intact en al haar beenderen ook. Dat was ook niet het doel van heel het onderzoek. Vyacheslav Molodin, directeur van het Archeologisch instituut van Siberie, zegt dat dit mysterie waarschijnlijk later zou ontrafelt worden als er nieuwe technieken worden ontwikkeld. Wat Molodin wel intrigeert is de tattoo van de vrouw. Ook dat is een mysterie. Wel hebben ze een DNA gevonden en hierdoor kunnen ze de etnische geschiedenis achterhalen. De Pazyryks leefden in de Altai bergen in de vierde-derde eeuw voor Christus. De begraafplaats van dit volk is een van de belangrijkse archeologische vondsten van deze eeuw. De prinses droeg een pelsen jas en een pruik. Er werden 6 paardenzadels gevonden in de begraafkelder. Deze details wijzen erop dat de vrouw van nobele afkomst was. Ze droeg ook een rode centuur, dat zou dan weer een teken zijn van een strijder. In haar hand had ze een lange drietand, een ritueel symbool. In de tijd voor Buddha zou deze stok wijzen op gereedschap van de cosmische creatie. Alleen hoge heilige mensen mochten die dragen.

Verder heeft de prinses Europese trekken, geen Aziatische en is ze voor die tijd heel groot: 1.70m. Het DNA zou wijzen op Aryan bloed, in de tijd van de Pazyrycks hadden 70 % van oostelijke Slaven deze DNA. Altai aborigins zeggen dat de mummie hun oerDNA heeft. Zij noemen haar Prinses Kadyn of Kydyn. De tattoo op haar arm vertelt belangrijke informatie voor de mensheid. Het moment om deze informatie te kunnen ontcijferen is volgens hen nog niet gekomen. Zij zeggen dat prinses Kydyn een priesteres was en dat ze gestorven is om de wereld te redden van het kwade. De native van de Altai zeggen dat de wetenschappers de rust van hun priesteres hebben verstoord en dat ze hierdoor een stoornis hebben veroorzaakt in de energie van de wereld. Zij vragen dan ook om de mummie met rust te laten en terug te begraven. Gefluister zegt dat de grote stormen en natuurrampen van de afgelopen tijd, hieraan de schuld zijn.

De tattoo loopt over beide armen langs haar schouders naar haar handen. De tatoo is alleen op de linker arm intact gebleven. Het zou gaan over een mythisch beest dat over de linker schouder loopt en een hert op haar arm. Het gewij van het hert is 'versierd' met gierenkoppen, daaronder een schaap met aan de poten van het schaap een panter met een lange staart. De strijd van de gieren wordt gezien als een symbool van het conflict tussen twee werelden: de jager van de lagere wereld en de herbivoren (planteneters) van de middenwereld. Er is nog een andere theorie over de tattoo dat vertelt over Arkhar en Irbis, de totems van de clan van de Altai, Deze legende vertelt over de sneeuwluipaard, de bewaker van de weg naar Shambala, het land van het Witte Water, zoals de Altai's het noemen. Irbis is het heilige dier waarop ze nooit jagen.
De mummie is ondergebracht in het museum van Novosibirsk. In 2012 zou men beginnen met het bouwen van een mausoleum voor de prinses in Gorno-Altaisk.
bron: pravda.com